Γιώργος Βιολέττας, To blog μου

Μήπως με δουλεύετε;

2012-02-03T17:03:00.000+02:00

(Μία σειρά από υπαρκτά & ανύπαρκτα προβλήματα της Σκιάθου)

Από την εποχή του παραμυθά Όμηρου, ο οποίος μας άφησε παρακαταθήκη τους φοβερούς άθλους του Αχιλλέα και των υπόλοιπων Αχαιών, ότι δηλαδή ξεκίνησαν και πήγαν στην άλλη άκρη της τότε γνωστής πλάσης μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν τον φίλο τους Μενέλαο, ενώ στην πραγματικότητα τους είχε ανοίξει η όρεξη για τον έλεγχο των στενών των Δαρδανελλίων και φυσικά ήθελαν να βάλουν χέρι στα αμύθητα πλούτη της Τροίας και της Μ. Ασίας, η επικοινωνία άρχισε να μεταλλάσσεται σε τέχνη.
Όσο και αν προσπαθούν από τότε οι λεγόμενοι και «γκουρού» της επικοινωνίας να ωραιοποιήσουν το «λειτούργημα» τους, όσο και αν πασχίζουν να το αναγάγουν σε επιστήμη, στην βάση του το ζητούμενο είναι εξαιρετικά απλό:
Πως θα καταφέρουμε να στρέψουμε την προσοχή του λαού, της μάζας, των ψηφοφόρων, του πόπολου, -ή όπως αλλιώς ονομάζεται η πλατιά ανώνυμη πλειοψηφία των ανθρώπων που συγκροτούν οργανωμένη κοινωνία με κάποιο τρόπο- εκεί που μας βολεύει, εκεί που θέλουμε, στο πιο ανώδυνο, στο πιο εύκολο, στο πιο «πιασάρικο»;
Ποιοι είναι αυτοί που το κάνουν ή το επιθυμούν αυτό;
Είναι πάντα κάποιας μορφής εξουσία: Παλιά την λέγανε βασιλιά και ήταν κληρονομική η παρμένη με τα όπλα και την βία, σήμερα είναι εκλεγμένοι κάποιας μορφής. Το ζητούμενο παραμένει το ίδιο, αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, πως δηλαδή θα στρέψουμε την προσοχή τους κάπου αλλού, γιατί αν τους αφήσουμε να σκέφτονται μόνοι και ανεπηρέαστοι, θα σκέφτονται τα μεγάλα, τα δύσκολα και τα πραγματικά προβλήματα.
Και αυτό, ποτέ καμία εξουσία σε αυτόν τον πλανήτη δεν το θέλησε ποτέ. Γιατί τα μεγάλα, τα δύσκολα, και τα πραγματικά προβλήματα δεν λύνονται εύκολα. Τις πιο πολλές φορές δεν λύνονται καθόλου αν δεν αποφασίσεις να δυσαρεστήσεις κόσμο (και μάλιστα πολύ..) Είναι τώρα εποχές για να δυσαρεστούμε κόσμο;

Διαβάζω και παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στην Σκιάθο ανελλιπώς. Επιπλέον σε όποιες συζητήσεις κάνω, όλοι, μα ΟΛΟΙ, με έχουν «πρήξει» με το περίφημο «πρόβλημα» της διοργάνωσης του gay festival στην Σκιάθο.
Να ρωτήσω πρώτον γιατί πρέπει να έχουμε μία από τις δύο απόψεις για αυτό;
Γιατί πρέπει με το ζόρι όλοι να είμαστε είτε υπέρ, είτε εναντίον; Αυτό το παλιό γνωστό κόλπο του προηγούμενου πρόεδρου των ΗΠΑ εκείνου του ανεκδιήγουτου σκοταδιστή Μπους του Βου, ότι δηλαδή «…όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας…», είναι για να μπερδεύεις παιδάκια του δημοτικού σχολείου. Σώπα ρε μεγάλε που θα με βάλεις στο κόλπο σου… Ούτε με σένα είμαι, ούτε με τους άλλους. Είμαι μεγάλο παιδί και έχω την δική μου άλλη άποψη, που δυστυχώς για σένα, δεν συμφωνεί ούτε με τους αγριομισαλλόδοξους τύπους που είχες μαζέψει στην αυλή σου για να κάνουν μπίζνες και μας τους προξένευες για σωτήρες του κόσμου, ούτε με τους αγριοταλιμπάν βλαμμένους απέναντι είμαι που σκοτώνουν τον απέναντι γιατί τους σταβοκοίταξε.
Δεν κατάλαβα γιατί στο θέμα του φεστιβάλ αυτού πρέπει να έχουμε όλοι άποψη; Μην σας πω για την άποψη που έχει για τις απόψεις ο Κλιντ Ίστγουντ. Εγώ δεν θέλω να έχω άποψη, ΚΑΜΙΑ.
Γιατί; Μα γιατί δεν με ενδιαφέρει. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα μου. Δεν είναι μέσα στις προτεραιότητες μου, ως ατόμου, ως δημότη.
Δεύτερον και κυριοτέρον, γιατί έχω πολύ σοβαρότερα και μεγαλύτερα προβλήματα ως δημότης, ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑ ΑΥΤΑ.
Αρχίζω την απαρίθμηση:

1.    Τι γίνεται με το νερό στην Σκιάθο; Ποιος ασχολείται; Γίνεται κάτι; Αυτή την στιγμή σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε;
Το μόνο που διαβάζω και μαθαίνω είναι κάτι γενικά ευχολόγια. Ο περιφερειάρχης το λέει στον αρμόδιο σύμβουλο, ο σύμβουλος παραπέμπει στην ΔΕΥΑΣ, η ΔΕΥΑΣ, στις γεωτρήσεις και όλοι μαζί παραπέμπουν στις καλένδες.
Το πρόβλημα όμως είναι εδώ, καθημερινό και αδυσώπητο. Τι νερό πίνουμε; Με τι νερό μαγειρεύουμε; Με τι νερό πλενόμαστε; Η τυρόπιττα που έφαγα στο φούρνο με τι νερό ήταν φτιαγμένη; Τι μπορεί να πάθω, εγώ ή τα παιδιά μου;

2.    Διαβάζω στο πολύ καλό blog skopelos news, ένα άρθρο στο οποίο ο φοβερός κ. Νάκος ενδιαφέρθηκε για το αεροδρόμιο της Σκιάθου και την υποβάθμιση του επειδή δεν έχει επαρκές προσωπικό. Η απάντηση του υπουργού ήταν φυσικά άρες-μάρες-κουκουνάρες. Και ρωτάω: : Αυτή η υποβάθμιση που είναι σχεδόν σίγουρη, θα έχει αντίκτυπο στην ακρίβεια, ποιότητα και εντέλει αριθμό των πτήσεων που έρχονται στην Σκιάθο, ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. Με αυτό το πραγματικά ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα, που έχει δυσμενείς επιπτώσεις ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΝΗΣΙ, ποιος φορέας τοπικός ασχολείται; Ποιος έτρεξε στο υπουργείο να «τραβήξει αυτιά»; Ποιος φωνάζει, απειλεί, απαιτεί προς κάθε κατεύθυνση; Ποιος ξοδεύει πολιτικό κεφάλαιο για να κάνει κάτι;

3.    Ο προϋπολογισμός του Δήμου Σκιάθου είναι προφανώς ανεκτέλεστος. Ακόμη και το ειδικό τέλος (όσο χαζό και αν φαινόταν) απορρίφθηκε από την περιφέρεια. Τι θα γίνει; Λεφτά δεν υπάρχουν και το ξέρουν και οι πέτρες. Από πού θα πληρωθούν του χρόνου ακόμη και αυτοί οι υπάλληλοι; Δεν βλέπω κανέναν να ενδιαφέρεται εκτός από το να ρίχνουν το «ανάθεμα» ο ένας στον άλλον και να ξεφορτώνονται ευθύνες όλοι οι ανευθυνο-υπεύθυνοι. Τα γεγονότα όμως τρέχουν με ταχύτητες ασύλληπτες. Και κανείς δεν κάνει κάτι. Προφανώς και αυτό το πρόβλημα είναι δυσεπίλυτο και ακανθώδες.

4.    Κλείνει η τοπική Δ.Ο.Υ. Όχι βέβαια ότι όσο ήταν ανοιχτή έκανε και κάτι ιδιαίτερο: Πάντα υπολειτουργούσε και μάλλον πιο δύσκολα έκανε τα πράγματα. Τώρα όμως κλείνει. Και με την φοβερή και τρομερή γραφειοκρατία να μην έχει μειωθεί ούτε στο ελάχιστο, το μόνο που θα συμβεί, είναι να πρέπει να πάμε στο Βόλο ή στην Σκόπελο για να «ανοίξουμε» βιβλία αν θέλουμε να πουλήσουμε καλαμπόκια μπροστά στο Μπούρτζι. Ποιος να κάνει κάτι για αυτό; Μα πρέπει να ξέρεις τι να κάνεις για να κάνεις κάτι. Και δεν βλέπω να ξέρει κάποιος. Θα μπορούσε ας πούμε να υπάρξει μία κίνηση από όλους τους νησιωτικούς δήμους της χώρας που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, να πιέσουν το υπουργείο οικονομικών ώστε να υπογράψει μία εγκύκλιο, ΠΟΥ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΙ, στα οικονομικά όργανα του κράτους να απαιτήσουν αυτοπρόσωπη παρουσία για αυτούς που διατηρούν βιβλία Α & Β κατηγορίας, για οποιαδήποτε υπόθεση τους. Έτσι όλες οι φορολογικές υποθέσεις αυτών των φορολογούμενων θα περνούσαν υποχρεωτικά μέσω ΚΕΠ.
Ξέρω την απάντηση των γνωστών κύκλων εκ των προτέρων: Πολύπλοκο και ανεφάρμοστο. Και απαντώ εκ των προτέρων: Αν ήταν απλό και εφαρμόσιμο, θα το έκανα και μόνος μου, δεν χρειαζόμουν να ψηφίζω θεσμοθετημένα όργανα.

5.    Καταργείται το Πλημμελειοδικείο Σκιάθου. Ότι και να πω θα είναι λίγο. Αυτό είναι ένα από τα θέματα που με έχει εξοργίσει πραγματικά. Αυτό το κράτος που μας μηνύει και μας τρέχει στο δικαστήριο γιατί,

Είχα το μαγαζί μου ανοιχτά δέκα λεπτά παραπάνω από το ωράριο που έθεσε κάποιος νομοθέτης στην Αθήνα (δεν μιλάω μόνο για νυχτερινά μαγαζιά, η μήνυση μπορεί να γίνει και στο τοπικό μπακάλικο…)
Πουλούσα την ντοματοσαλάτα 128,40 δρχ, ενώ έπρεπε να την πουλάω 128,10 δρχ (μην γελάτε, έχω πάει σε δικαστήριο ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΑΚΡΙΒΩΣ όταν δούλευα στην ταβέρνα)
Επειδή στην ίδια ταβέρνα είχε άμμο στον χώρο ΜΠΡΟΣΤΑ από το ψυγείο με τα ψάρια, στον χώρο υποδοχής (Η ταβέρνα ήταν μπροστά στην θάλασσα και οι πελάτες ερχόντουσαν προφανώς με άμμο στα πόδια για να δουν τα ψάρια και τα φαγητά)
Δεν είχα καταλόγους πάνω στα τραπέζια του μπαρ, την στιγμή που υπήρχαν μέσα στο μαγαζί 150 άτομα που χόρευαν τσιφτετέλια πάνω στα τραπέζια (μιλάω ΣΟΒΑΡΑ)
Επειδή πουλούσα μπιφτέκια με ΦΡΕΣΚΟ κιμά (απαγορεύεται να γράφεις ότι πουλάς μπιφτέκι με φρέσκο κιμά γιατί η αγορανομία δεν έχει τρόπο να ελέγξει αν είναι φρέσκος ! Δεν σχολιάζω…)

Ε, αυτό το κράτος, θέλει να πάρει τα δικαστήρια από την Σκιάθο, και να τα πάει στην Σκόπελο, της οποίας το δικαστήριο θα πρέπει να έχει το 1/3 των υποθέσεων που έχει το αντίστοιχο της Σκιάθου.
Και δεν έχουν ξεσηκωθεί οι πέτρες ακόμη στην Σκιάθο;
Θα έπρεπε ήδη να υπάρχουν κινήματα αγανάκτησης ειδικά από τους μόνιμους «θαμώνες» των δικαστηρίων λόγω επαγγέλματος. Τι άλλο μπορεί να γίνει:
Να συζητηθεί από τώρα και να γίνει επίσημα γνωστό, ότι όλοι αυτοί οι «υπόδικοι», κάθε φορά που θα πρέπει να μεταβούν στην Σκόπελο «δια υπόθεσην τους», θα πηγαίνουν στο αστυνομικό τμήμα και θα δηλώνουν ότι δεν έχουν χρήματα για το εισιτήριο της μετάβασης στην Σκόπελο και θα πρέπει το κράτος να τους πληρώσει το εισιτήριο. Σκεφτείτε μόνο την ουρά έξω από το αστυνομικό τμήμα Σκιάθου, την παραμονή της εκδίκασης των υποθέσεων στην Σκόπελο…

Και ενώ εμείς ασχολούμαστε με το πραγματικά σημαντικό για το μέλλον του τόπου, ζήτημα του gay φεστιβάλ, ακόμη και η φοβερή και τρομερή Ροδούλα Ζήση έκανε επερώτηση για το μείζον πραγματικά θέμα της κατάργησης του εξεταστικού κέντρου στην Γλώσσα !!! Δηλαδή, για την κυρία βουλευτή είναι πραγματικό πρόβλημα το ότι ΜΙΑ ΦΟΡΑ τον χρόνο οι εξεταζόμενοι πρέπει να φύγουν από την Γλώσσα και να πάνε στην Σκόπελο....
Τα δικά μας τα προβλήματα, προφανώς είναι αμελητέα, και για αυτό ασχολούμαστε με το gay φεστιβάλ.

Ε, όχι, ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ. ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ, ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ….

Εφαρμογή Προτύπων (templates) στο Google Blogs

2012-01-17T18:45:00.000+02:00

Διαλέγεις αυτό που θέλεις από εδώ

http://finalsense.com/services/blog_templates/

αφού το δεις πατώντας πάνω στην εικόνα/προεπισκόπηση δεξιά, πάς στην προηγούμενη σελίδα και πατάς το κουμπί More details
ανοίγει αυτό

Πας κόκκινο κύκλο, κάνεις κλικ μέσα στο κείμενο και μετά πατάς ctrl-A (επιλογή όλων δηλαδή) και μετά ctrl-c δηλαδή αντιγραφή
Μετά πάς στο blog σου, Σχεδίαση- Επεξεργασία HTML
Πρώτα-πρώτα παίρνεις ένα backup από τον πράσινο κύκλο, εκεί που λέει λήψη πλήρους προτύπου και το αποθηκεύεις στον Η/Υ σου

Μέσα στον μεγάλο κόκκινο κύκλο επιλέγεις πάλι όλο το κείμενο με ctrl-A και το σβήνεις. Μετά πατάς ctrl-v δηλαδή επικόλληση και έτσι φέρνει το καινούριο πρότυπο.
ΠΡΟΣΕΧΕ
ΠΑΤΆΣ το κουμπί προεπισκόπηση (μαύρος κύκλος) ΠΡΙΝ πατήσεις αποθήκευση προτύπου. Βλέπεις πως θα φαίνεται και αποφασίζεις

Καλή επιτυχία

Ο λόγος περί πτώχευσης και Τρικούπη:

2012-01-05T12:19:00.000+02:00

Πριν από λίγο καιρό είχα μία συζήτηση με ένα προσφιλές μου πρόσωπο περί πτώχευσης της χώρας, επιστροφής στην δραχμή κτλ. Φυσικά κάποια στιγμή αναπόφευκτα η συζήτηση έφτασε και στον Τρικούπη και την περίφημη φράση που (υποτίθεται πως) είπε.

Έτσι όταν επέστρεψα στο σπίτι συμβουλεύτηκα την Wikipedia σχετικά:

Είχα ξεχάσει και εγώ ότι τελικά ο Τρικούπης δεν το είπε καν εκείνο το "δυστυχώς επτωχεύσαμε" (Τουλάχιστον δεν υπάρχει καταγεγραμμένο ΠΟΥΘΕΝΑ επίσημα). Βλέπεις η συλλογική μας μνήμη διαμορφώνεται από τους γίγαντες της τηλεοπτικής μας δημοσιογραφίας, όσο και να προσπαθούμε να διαφοροποιηθούμε. Αν το είπε η τηλεόραση αρκετές φορές, τότε συνέβη... Ότι και αν έχει γίνει τελικά, στο συλλογικό υποσυνείδητο θα μείνει για πάντα, ότι το είπε ο Τρικούπης..,

Παρακάτω στο ίδιο άρθρο, στο τέλος του, όντως γράφει ότι ο Τρικούπης ήταν ιδιαίτερα τολμηρός και μάλλον το παρατράβηξε, αλλά αυτό που του αναγνωρίζουν ΟΛΟΙ οι σοβαροί ιστορικοί, είναι ότι το ισοζύγιο του ήταν μακράν και απόλυτα θετικό.
Έκανε τρένα, παιδεία, την διώρυγα της Κορίνθου, και τελικά τράβηξε την χώρα, έστω με την βία στο εικοστό αιώνα. Χωρίς τέτοιους πολιτικούς θα είχαμε ακόμη πασάδες και αγάδες και θα ανακυκλώναμε την μιζέρια μας και τον ραγιαδισμό μας. Άσε που δεν θα είχαμε τα Ιόνια νησιά τα οποία κατάφερε και προσάρτησε με δικό του προσωπικό διπλωματικό άθλο.

Τώρα, γιατί ειδικά σήμερα ο Τρικούπης απαξιώνεται και λοιδορείται, είναι για μένα τουλάχιστον προφανές:
Οι συντηρητικοί κύκλοι στην Ελλάδα του 2010 (και δεν εννοώ κόμματα με την στενή έννοια του όρου, αλλά και κινήματα και αντιλήψεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αντίληψη σύμφωνα με την οποία ήταν αστός πολιτικός, δηλαδή εκ προοιμίου άχρηστος) προσπαθούν να φέρουν σε ευθεία αναλογία την τότε εποχή με την σήμερα.
Έτσι τους είναι εύκολο να κάνουν την ιστορική αντιστοίχηση ότι η χώρα θα πτωχεύσει όπως πτώχευσε και τότε, δηλαδή αποτυχία (ξανά). Και φυσικά να βγουν μετά περιχαρείς και να αναφωνήσουν με ειρωνικό χαμόγελο, "Μα εμείς τα λέγαμε, το είχαμε προβλέψει...".
Ωραία πρόβλεψες την χρεωκοπία της χώρας σου, αυτό όντως συνέβη και εσύ είσαι χαρούμενος !!! Και μετά τι ; Μόνο το δικό μου μέλλον καταστράφηκε; Το δικό σου προοιωνίζεται ευοίωνο;

Η διαφωνία μου με όλη αυτή την απλοϊκή και μανιχαϊστική ανάγνωση των πραγμάτων είναι ότι η ιστορία ΔΕΝ επαναλαμβάνεται, και επίσης γράφεται την ώρα και την στιγμή που συμβαίνουν τα γεγονότα. Την στιγμή που κάποιοι την ζουν και την τραβούν από δω και από κει σαν λάστιχο, μέχρι που κάποια στιγμή κάπου θα κάτσει, προς κάποια κατεύθυνση θα τραβήξει.
Και η κατεύθυνση την οποία θα ακολουθήσει, εξαρτάται από αυτούς που την τραβήξανε πιο δυνατά και πιο αποφασισμένα.

Το ξέρω ότι δεν θα πειστείς και θα συνεχίσεις να μου λες πως υπάρχει και άλλη ανάγνωση των πραγμάτων. Και όντως υπάρχει, πάντα υπάρχουν πολλαπλές αναγνώσεις των συμβάντων στην ζωή και ειδικά της ιστορίας.

Απλώς κατά την γνώμη μου αυτό που μπορούμε να κάνουμε, είναι να επιλέξουμε με ποιά θεώρηση της ιστορίας συμφωνούμε κάθε φορά.
Και εγώ συμβαίνει να είμαι πάντα με την προοδευτική, με την χαρούμενη, με την γεμάτη όραμα πλευρά ανάγνωσης της ιστορίας.
Αντίθετα η συντηρητική, μίζερη, κουτοπόνηρη και ιδιοτελής ανάγνωση της ιστορίας, με αφήνει αδιάφορο. Την θεωρώ υπεύθυνη για όλα τα κακά που συσσωρεύτηκαν σε αυτόν τον τόπο. Για όλους τους Δεληγιάννηδες που μπαστακώνονται στην ζωή μας, πολιτική και προσωπική και δεν λένε να ξεκουμπιστούνε....

Αντιγράφω από την Wikipedia απόσπασμα για τον μεγάλο του αντίπαλο τον περίφημο Δεληγιάννη:
Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης έχει μείνει στην ιστορία ως πολιτικός λαϊκιστής και πολλές φορές δημαγωγός. Θεωρείται ο κύριος υπεύθυνος για την χρεοκοπία του ελληνικού κράτους το 1893. Αφού διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Χαρίλαο Τρικούπη το 1885, αναίρεσε ορισμένους κρίσιμους θεσμούς που είχε θεσπίσει ο προκάτοχος του. Μείωσε τους φόρους και δημιούργησε ένα σύστημα προσλήψεων στο δημόσιο χωρίς απαίτηση τυπικών προσόντων (προς μεγάλη ικανοποίηση των πολιτών).
Ειδικά αυτό το τελευταίο περί προσλήψεων, είναι πράγματι σαν να μην πέρασε μία μέρα….

Οι αποικιοκράτες και τα νησιά μας

2011-12-27T22:40:00.000+02:00

Πριν λίγο "αλίευσα" στο voliotaki αυτή την είδηση που αφορά και στα 3 νησιά των Β.Σποράδων.

Θα κάνει κάποιος κάτι; Έστω μία διαμαρτυρία, ένα παράπονο, κάτι; Πολύ θα ήθελα να μάθω...
Σε ένα δημοτικό συμβούλιο θα ακουστεί μία παρατήρηση;
Πραγματικά συμπεριφορά σε ιθαγενείς.... :-(
Παραθέτω την είδηση αυτούσια:

Προς τους κυρίους Δημάρχους

Σκιάθου, Σκοπέλου, Αλοννήσου

Ταξίδεψα την 31 Αυγούστου 2011 από την Σκιάθο για τον Βόλο με το «Εξπρές Σκιάθος».

Στο διπλανό τραπέζι και απέναντι μου, δηλαδή αρκετά μακριά, βρισκόταν ένας κύριος ο οποίος πολύ σύντομα άρχισε να ομιλεί στο τηλέφωνο του, τόσο δυνατά που ακουγόταν σε ακτίνα τουλάχιστον 3 έως 4 τραπέζια του πλοίου.

Από τον κύριο αυτόν έμαθα:

Τα κινητά τηλέφωνα και των τριών δημάρχων, καθώς και τα ονοματεπώνυμα τους

Το κινητό τηλέφωνο του αντιδήμαρχου Αλλονήσου καθώς και το ότι στην Αλλόνησο αυτός (δηλαδή ο αντιδήμαρχος) κάνει «κουμάντο» (!!!) σε όλα τα πράγματα

Ότι η Αλλόνησος έχει έτοιμες μελέτες για:

· Αλιευτικό καταφύγιο που έχει σκαλώσει στο υπουργείο οικονομικών
· Αεροδρόμιο μικρών σκαφών

Ότι στην Σκόπελο μπορούν να τρέξουν πολλά προγράμματα

Ότι στην Σκιάθο υπάρχει και δασολόγος. Η ακριβής φράση του κυρίου αυτού ήταν «Ναι ρε, στην Σκιάθο έχουν και δασολόγο, είναι προηγμένοι… Φυσικά έμαθα και το όνομα του δασολόγου καθώς και το κινητό του τηλέφωνο.

Έμαθα το κινητό και σταθερό τηλέφωνο του διευθυντή της ΔΕΥΑ Σκιάθου καθώς και το ότι θέλει να κάνουμε πολλά πράματα εκεί, δεν κατάφερα να ακούσω τι ακριβώς γιατί εκείνη την ώρα άρχισαν οι ανακοινώσεις του πλοίου.

Άκουσα και άλλα διάφορα, τα περισσότερα είχαν ένα στυλ απαξιωτικό και αποικιοκρατικό θα έλεγα. Όλο το ύφος του εν λόγω κυρίου ήταν το κλασσικό στυλ του μορφωμένου και πολιτισμένου ευρωπαίου που πήγε στους ιθαγενείς και τους έταξε καθρεφτάκια. Τo κυριότερο βέβαια ήταν ότι αυτός ο άνθρωπος αράδιαζε πληροφορίες στους γύρω του χωρίς να ενδιαφέρεται ποιος τον ακούει.

Σοβαρά θα κάνετε δουλειές με την εταιρία αυτού του ανθρώπου;

Αυτούς τους αποικιοκράτες αφήνουμε τόσες δεκαετίες να λυμαίνονται με τέτοιο τρόπο τα νησιά μας, για αυτό και μας αντιμετωπίζουν ως πρωτόγονους.

Σας επισημαίνω και πάλι ότι αυτό που με ενόχλησε περισσότερο ήταν το ύφος αυτού του ανθρώπου, του οποίου το είδος λόγω επαγγελματικής ενασχόλησης γνωρίζω πολύ καλά…

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας,

Ένας κάτοικος των νησιών

Υ.Γ. Είναι περιττό να επισημάνω, ότι ούτε γνωρίζω τον εν λόγω κύριο, ούτε εργάζομαι σε αντίπαλη εταιρία, ούτε κάποιο ιδιαίτερο συμφέρον έχω. Απλώς με ενόχλησε πάρα πολύ το ύφος του και το στυλ του.

Όταν δε ο εν λόγω κύριος αποχώρησε κλείνοντας το τηλέφωνο, οι υπόλοιποι επιβάτες σχολίασαν μεγαλόφωνα το γεγονός, με σχόλια όπως, «Ωραία, μάθαμε το κινητό όλων των δημάρχων», «Χα, η αλλόνησος θα φτιάξει αεροδρόμιο» κτλ, κτλ..

Αυτό το κείμενο το είχα γραμμένο πολύ καιρό τώρα και δεν ήξερα αν έπρεπε να το στείλω επώνυμα ή όχι. Τελικά αποφάσισα ότι ήταν καλύτερο να το στείλω στα blog στο ίντερνετ για να μαθευτεί γιατί αλλιώς μάλλον θα το πετούσαν στο καλάθι των αχρήστων οι διάφοροι παρατρεχάμενοι στις Δημαρχίες των νησιών…

Στερνή μου Νιότη να σ' είχα πρώτα.....

2011-10-23T09:10:00.000+03:00

Την φωτογραφία αυτή την αλίευσα στο voliotaki.
Είναι απλά υπέροχη...

Ένα φθινόπωρο του '81

2011-10-10T20:29:00.001+03:00

Η ιστορία αυτή είναι παιδί της ζωηρής φαντασίας μου. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι τελείως ΤΥΧΑΙΑ. Μην αρχίσετε να με πρήζετε πάλι με το τι είναι αυτά που γράφω… Αυτά που μου έρχονται στο μυαλό, δεν έχουν καμία σχέση με πραγματικές καταστάσεις…..

Ένα φθινόπωρο του 81, ήρθε στο χωριό ένα πατριωτάκι που έλειπε χρόνια στο εξωτερικό. Μορφονιός, μιλούσε όμορφα, είχε και πτυχία, άρχισε να πηγαίνει στον καφενέ και να μιλάει με τις ώρες με τους παιδικούς του φίλους.

Άρχισε να τους λέει πράματα που πολύ ήθελαν να ακούσουν.

Πως από την γης που σπέρνανε και θερίζανε, μπορούσανε λέει να βγάλουν πολλά περισσότερα από τα φγραγκοδίφραγκα που βγάζαν μέχρι τα τώρα, άμα τηνε δηλώνανε λέει στα ευρωπαϊκά κιτάπια και παίρνανε λέει τις «επιδοτήσεις» για σπορές που θα τους λέγανε οι φίλοι του που «ξέρανε από αυτά» τι να σπείρουνε. Κάτι για αβοκάντους και χαρούπια τους λέγανε πως η επιδότησης λέει είναι μεγαλύτερη πολύ από το πόσο πάει το κιλό το χαρούπι που έτσι και αλλιώς μόνο τα γουρούνια το τρώνε και αυτά με το ζόρι.

Πως δε χρειαζότανε λέει να φτιάξεις στα αλήθεια καινούριο χοιροστάσιο. Είχε αυτός κάτι καρντάσια που «ξέρανε από αυτά» και μπορούσες να ξεκινήσεις λέει να το φτιάνεις, και μόλις έφτανες στα μπετά και έφερνες και πέντε-δέκα γουρούνια για καμιά βδομάδα από το διπλανό χωριό να τα δούνε οι ελεγκτάδες, θα σου δίνανε λέει την επιδότηση, που ήτανε πιο μεγάλη από όσα θα έβγαζες από τα γουρούνια σε δεκαπέντε χρόνια. Και μετά παρατούσες και το χοιροστάσιο να ρημάξει μισοτελειωμένο.

Τους έλεγε πως η Ευρώπη έχει παράδες με ουρά. Και πως μας τους έχουνε φάει τόσα χρόνια και μας τους χρωστάνε και πρέπει να τους πάρουμε πίσω. Πως πρέπει λέει να πληρωνόμαστε πολύ παραπάνω από όσα παίρνουμε τώρα, γιατί λέει κουραζόμαστε πολύ και πολύ δουλεία βγάζουμε. Και πως οι μισθοί ειδικά των δημόσιων υπάλληλων είναι πολύ χαμηλοί και πρέπει να ανεβούνε. Και πως πρέπει κάθε φορά που ανεβαίνει ο πληθωρισμός, να ανεβαίνει αυτόματα και ο μισθός ολονώνε στο δημόσιο για να μπορούνε να ψουνίζουνε όλα αυτά τα ωραία καλούδια που φτιάνουνε οι κουτόφραγκοι και μας στέλνουνε για πούλημα.

Και το κυριότερο, το βράδυ τους έπαιρνε όλους μαζί -με τις κουρσάρες που αγόρασαν όλοι οι χωριανοί με τις επιδοτήσεις που τους δίνανε για να αλλάξουνε σπορά και παραγωγή και δεν είχανε που να τις παρκάρουνε και τις παρκάρανε μέσα στο στάβλο με την κουτσάβλα τη γελάδα και δεν είχανε που να τις τρέξουνε αφού το άτιμο το κράτος δεν έφτιανε το ρημαδοδρόμο- και πηγαίνανε στο κεφαλοχώρι, όπου ένας άλλος καρντάσης του, είχε ανοίξει νυχτερινό κέντρο πολυτελείας, με μπουζούκια και τα σχετικά.

Και μπαίνανε μέσα στη μαγαζάρα και ερχότανε το καρντάσι και τους χαιρετούσε προσωπικά δια χειραψίας και τους πήγαινε πρώτο τραπέζι-πίστα. Και ερχότανε κάτι μπουκάλια ουίσκια 12αρια και 15αρια τα λέγανε, αναλόγως τα χρόνια που μένανε στα βαρέλια. Και ερχότανε και πιατέλες με ξηροκάρπια, και φρούτα και άλλα τέτοια γούστα. Ερχότανε η τραγουδιάρα μόλις τους έβλεπε και τραγουδούσε μαζί τους άσματα λαϊκά, γνωστά σε όλους από μικρά παιδιά τα ακούγανε στα ράδια και στα πικάπ. Ερχότανε οι λουλουδούδες και έπαιρνε ο δικός τους, το πατριωτάκι ντε, τους δίσκους με τα λουλούδια και τους αλλακάπιζε στην τραγουδιάρα που τραγουδούσε τον σεβντά του. Και μάθανε και οι χωριανοί, πετούσανε τα πεντοχίλιαρα στο δίσκο και πέταγανε και κείνοι δίσκους στις τραγουδιάρες που ξαφνικά έφερνε το μαγαζί την μία πίσω από την άλλη. Μόνο που οι τραγουδιάρες αυτές, ούτε τραγουδούσανε, ούτε ελληνικά μιλούσανε. Αλλά ποιος νοιαζότανε για λεπτομέρειες;

Αφού να σκεφτείς, μόλις τα τελειώσανε τα πρώτα λεφτά των επιδοτήσεων ήρθανε καναδυό καινούριες τράπεζες στο χωριό, ιδιωτικές! Και δεν ήτανε αυτές σα και κείνες τις κρατικές που έπρεπε να είσαι «δικός μας» για να σου δώκουνε λεφτά. Αυτές δίνανε σε όλους, αρκεί να είχες χωράφια και ζώα και καμία αποθήκη ή κανένα μαγαζί που απλά ταμπέλα να είχε και μεγάλο όνομα, «ΑΠΟΘΗΚΑΙ ΒΑΜΒΑΚΟΣ». Τσουπ, οι δεσμίδες πέφτανε μπροστά στον ιδιοκτήτη των «ΑΠΟΘΗΚΑΙ ΒΑΜΒΑΚΟΣ» και ερχότανε και ο σύμβουλος επενδύσεων και του έλεγε του ιδιοκτήτη ότι πρέπει λέει να κόψει μετοχές για το μαγαζί -ότι μαγαζί γωνία είναι- και να το βάλει στο χρηματιστήριο λέει, για να αντλήσει κεφάλαια. Και ο σύμβουλος δεν θέλει πληρωμή, θα πάρει λέει το μερίδιο σε μετοχές.

Και δώστου το πρωί κάνανε δουλειές τέτοιες οι χωριανοί, βάζανε στο χρηματιστήριο το μαγαζί, μετοχές αγοράζανε, στο κεφαλοχώρι κατεβαίνανε για την επιδότηση, το δάνειο, τα χαρτιά από το υπουργείο. Είχανε επίσης να δούνε τον πολιτευτή, να δούνε τον έφορα που ήθελε και εκείνος να βοηθήσει, να προκόψει ο τόπος, τον νομάρχη που ήθελε μία χάρη, τον δήμαρχο για εκείνο το ρημάδιασμένο το δρόμο που δεν τονε φτιάνει γιατί λέει, λεφτά δεν έχει. Και τα σκουπίδια αυτά επιτέλους ποιος θα τα μάσει; Σκεφτότανε την ώρα που πετούσε το κουτί από τα πούρα Αβάνας προς στις ανοιχτές μαύρες σακούλες που τις ξεσκίζανε τα σκυλιά μέρα μεσημέρι.

Που να βρει χρόνο να σπείρει, να θερίσει, να οργώσει το χωράφι; Δεν είχε καιρό για τέτοια. Είχε δουλειές σοβαρές. Άσε που η μικρή η τραγουδιάρα –που δεν την είχε δει να τραγουδάει ποτέ εδώ που τα λέμε- ήθελε κάθε βράδυ να πηγαίνει στο μαγαζί της, να τονε βλέπει λέει στο πρώτο τραπέζι μη της τονε φάει καμία άλλη, ήτανε και ζηλιάρικο το μωρό. Και φυσικά έπρεπε κάθε βράδυ να ανοίγει και τις πιο πολλές σαμπάνιες για το μωρό, και να της πετάει τα πιο πολλά λουλούδια και να μένει στο μαγαζί μέχρι πρωίας για να πάνε μετά για πατσά με τους κολλητούς να μιλήσουνε για μπίζνες.

Το πατριωτάκι έφυγε, κατέβηκε στην Αθήνα, αλλά ποιος τονε χρειαζότανε πια; Τώρα τα είχανε μάθει τα κόλπα, η μηχανή δούλευε μία χαρά χωρίς αυτόνα. Ας είναι καλά ο άνθρωπος που τους άνοιξε τα μάτια. Τόσα χρόνια στον έρμο τόπο, πρώτη φορά φάγανε ψωμί ξεκούραστο. Οι πατεράδες τους ακόμα τους λέγανε ιστορίες για την ξενιτιά, τη φάμπρικα, τον εμφύλιο, τους σκοτωμούς, τη πείνα, το κράτος που μονίμως τους είχε στην απόξω. Και σήμερα αυτοί είχανε τους Αλβανούς να δουλεύουνε στα χωράφια και αυτοί, κοίταξε τους, μέσα στα γούστα και στις ομορφιές.

Μαζί με το πατριωτάκι κατέβηκαν στην Αθήνα και τα μεγάλα κεφάλια του χωριού. Οι πιο καπάτσοι και όλοι του οι κολλητοί. Αυτοί εκεί κάτω στην πρωτεύουσα τα παγαίνανε ακόμα καλύτερα. Τα λεφτά εκεί τα πηγαινοφέρνανε λέει στα κουτιά από τα πάμπερς. Πολύ χρήμα, χλιδή, εξουσία, με μία λέξη, Άρχοντες. Ερχόντουσαν πότε-πότε στο χωριό, κάθε φορά με καινούρια κουρσάρα και δύο τρία δίμετρα μωρά μέσα και τους κορόιδευαν για τον δρόμο που ήταν ακόμα χωματόδρομος. Κάθε φορά που ερχόντουσαν τους έλεγαν και ένα καινούριο κόλπο, μία καινούρια μπίζνα για το πώς να κρατήσουνε τα μπουζούκια ανοιχτά και την τραγουδιάρα ευχαριστημένη.

Και μία μέρα έτσι μέσα στα καλά καθούμενα, ο κόσμος τους γκρεμίστηκε. Το χρηματιστήριο λέει κατέρρευσε και οι μετοχές που είχαν στην τράπεζα υποθηκευμένες δεν άξιζαν πλέον ούτε δύο δεκάρες. Και η τράπεζα άρχισε να ζητάει τα λεφτά της. Μα της έλεγε ο απελπισμένος με το βλέμμα της κουτσάβλας της αγελάδας χωριανός, αφού όταν μου τα δίνατε μου είπατε ότι οι μετοχές μου αξίζουν πολλαπλάσια; Ναι αλλά τώρα το χρηματιστήριο έπεσε κύριε, και οι μετοχές δεν καλύπτουν το δάνειο. ΠΡΕΠΕΙ να πληρώσετε..

Και ο μπουζουκτζής, εκείνος ντε που τους χαιρετούσε δια χειραψίας κάθε βράδυ, έρχεται κάθε βράδυ και χτυπάει την πόρτα και ζητάει τα λεφτά του. Η τραγουδιάρα έφυγε, μαζί με όλες τις υπόλοιπες χωρίς να πει ούτε γεια. Τη μερτσέντες που της είχε κάνει δώρο -με φιόγκο παρακαλώ- την είδε σε μία μάντρα για πούλημα. Τα αμάξια -είχε πάρει και στην κυρά και στο γιό του από ένα- ήρθαν και τα πήραν οι δοσάδες. Και έτσι έμεινε η κουτσάβλα η γελάδα πάλι μόνη της στον στάβλο, πολύ θα το χάρηκε που της άδειασαν την γωνιά.

Και οι τράπεζες, στέλνουνε κάτι φιρμάνια, για κάτι εκατομμύρια -σε ευρά, όχι σε ψωροδραχμές- λένε πως χρωστάει ο κάθε χωριανός. Και που να τα βρούνε αυτά τα εκατομμύρια; Διώξανε τους Αλβανούς και προσπαθούνε να σπείρουνε το χωράφι, αλλά ξεμάθανε, δεν θυμούνται. Και δεν είναι αυτό. Όσα και να βγάλει το χωράφι, δεν φτάνουνε ούτε για αστείο να πληρώσουνε όχι τα κεφάλαια, ούτε τους τόκους και τα πανωτόκια από αυτά που χρωστάνε.

Παράτησαν λοιπόν να ασχολούνται με τα χρέητα, και είπανε και στον τραπεζίτη, φράγκο δεν έχω, κάνε ότι θες.

Ξύνει και ο τραπεζίτης το κεφάλι του και κοιτάει αμήχανος τον ουρανό:

Τι να του κάνω τώρα αυτουνού του κερατά; Έφαγε, ήπιε, απαύτωσε, χρόνια τώρα γλεντούσε τα λεφτά που ζητούσε να τα κάνει χοιροστάσια και επενδύσεις. Τι βλαμμένος ήμουνα και γω που του τάδινα χωρίς να ζητάω λογαριασμό. Καλά να πάθω;

Τώρα; Μα τώρα, αυτός ο φτωχοδιάβολος φράγκο δεν έχει, μπατίρης είναι όπως ήτανε και πριν του δώσω τα δάνεια και του φουσκώσω τα μυαλά με τα χρηματιστήρια και τις επενδύσεις. Τώρα τι να κάνω; Άμα του πάρω και την κουτσή γελάδα, δεν θα έχει ούτε γάλα να πιεί και θάρχεται να ζητιανεύει έξω από την πόρτα μου.

Τα λεφτά να μου τα δώσει πίσω, αποκλείεται, πρέπει να δουλεύει δέκα ζωές και πάλι θα μου χρωστάει. Να του κόψω το λοιπόν, καμπόσα από το χρέος; Πόσα να του κόψω; Πόσα να του κόψω;

Τι να κάνω; Τι να κάνω;

-Συνεχίζεται-

Το διοικητικό παράδοξο της Σκιάθου

2011-10-04T09:35:00.000+03:00

Η Σκιάθος ανήκει διοικητικά στην Μαγνησία, εκκλησιαστικά στην Χαλκίδα, και γεωγραφικά στο Βόρειο Αιγαίο. Στο Βόρειο Αιγαίο όμως ανήκει και λόγω του ότι έχει απείρως περισσότερες ομοιότητες, προβλήματα και προοπτικές, με την Λήμνο, την Μυτιλήνη, την Σάμο και όλα τα άλλα νησιά μας.

Αντί για αυτό, η Σκιάθος ανήκει στο ίδιο διοικητικό διαμέρισμα που ανήκει ο Βόλος, τα Τρίκαλα και η Λάρισα. Το αποτέλεσμα είναι να συμμετέχει και η Σκιάθος σε δράσεις και προκηρύξεις που αφορούν το βαμβάκι, τις εντατικές καλλιέργειες στον κάμπο, τα μήλα της Ζαγοράς και τους αυτοκινητόδρομους, αλλά να μην μπορεί να συμμετέχει σε προκηρύξεις όπως αυτή: «Δράσεις τουριστικής προβολής στην Περιφέρεια Βορ. Αιγαίου», την οποία είδα και πραγματικά ζήλεψα.

Γιατί να μην μπορούν η Σκιάθος, η Σκόπελος, η Αλόννησος να συμμετέχουν σε αυτή την δράση και να συμμετέχει η Σάμος; Τι διαφορές έχουν; Σε τι είναι κερδισμένη η Αλόννησος που είναι πιο κοντά στον Βόλο και δεν χρειάζεται αυτή την δράση;

ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ… Απλώς ο γραφειοκράτης που συντάσσει τις δράσεις και κατανέμει τα λεφτά με μία απόφαση των δύο λεπτών, δεν έχει ιδέα που είναι η Σκιάθος, πόσο μακριά ή κοντά είναι από την Λήμνο ή από τα Τρίκαλα, και τι προβλήματα έχει.

Το μόνο που τον νοιάζει τον γραφειοκράτη, είναι να δείξει ένα χρόνο μετά την καμπύλη απορρόφησης των χρημάτων στον γενικό γραμματέα, εκείνος στον αρμόδιο υφυπουργό, και αυτός στον υπουργό του, και όλοι μαζί να πανηγυρίσουν ευτυχισμένοι που η περιφέρεια (τι απαίσια λέξη, υποδηλώνει αμέσως την ανισότητα στην χώρα) κατάφερε να απορροφήσει το κονδύλι.

Τώρα αν η Σκιάθος συμμετείχε ή όχι, δεν ενδιαφέρεται κανείς, αν η ίδια η Σκιάθος δεν ενδιαφερθεί για αυτό. Αν η Σκιάθος αφήνει όλες αυτές τις χρυσές ευκαιρίες να περνούν, στο τέλος τα τρένα δεν θα περνούν καν από εδώ.

Δεν ζητώ να κηρύξουμε την επανάσταση, ούτε να σηκώσουμε το λάβαρο της αυτονομίας. Υπάρχουν όμως κανάλια και τρόποι να πιέσουμε την κεντρική διοίκηση να κάνει το αυτονόητο. Να πιέσουμε τον περιφερειάρχη, ο οποίος θα πιέσει τον γενικό γραμματέα, ο όποιος θα μεταφέρει στον υφυπουργό το αίτημα της κατ’ εξαίρεση συμμετοχής των Βορείων Σποράδων στις δράσεις για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Απλό δεν είναι;

ΟΙ σχετικές δράσεις θα έχουν τίτλο «….. Δράση για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και των Βορείων Σποράδων»..

Και φυσικά ο περιφερειάρχης εκείνος που θα το κάνει (αιρετός ων), θα μπορεί να υπενθυμίζει το κατόρθωμα του και στα τρία νησιά κάθε φορά που θα έρχεται να εκλιπαρεί την ψήφο των νησιωτών…

Τι σημαίνει ανάπυξη για την Σκιάθο;

2011-09-29T13:31:00.000+03:00

Κατά την διάρκεια της παραμονής μου στην Σκιάθο, συνάντησα έναν (ή μία, δεν έχει σημασία) σύμβουλο της μείζονος αντιπολίτευσης την ημέρα που έγινε γνωστή η αναπομπή του προϋπολογισμού του Δήμου Σκιάθου, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός είναι είτε λανθασμένος, είτε ανεδαφικός, ή απλώς ανεφάρμοστος. Ότι από όλα αυτά και να συμβαίνει, πρακτικά έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Ο προϋπολογισμός έτσι όπως κατατέθηκε, δεν θα εφαρμοστεί, άρα θα υπάρξουν περικοπές ΠΑΝΤΟΥ.

Ο σύμβουλος αυτός λοιπόν, μου είπε (και τον πιστεύω ότι μιλούσε ειλικρινά) ότι πρέπει επιτέλους να διαμορφωθούν ευρύτερες συμμαχίες στον Δήμο, και όλο μαζί το δημοτικό συμβούλιο, πρώτον να προσπαθήσει να βγάλει τον Δήμο από την προφανώς δυσχερή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, και δεύτερον επιτέλους να προσπαθήσουν όλοι να βοηθήσουν την ανάπτυξη του τόπου και την λύση των χρόνιων σοβαρών προβλημάτων.

Άριστα λεχθέντα όλα αυτά. Όλοι συμφωνούμε.

Επειδή όμως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, ας δούμε λίγο τι κρύβεται πίσω από αυτές τις προτάσεις:

Και εγώ συμφωνώ ότι πρέπει να διαμορφωθούν ευρύτερες συμμαχίες. Τι σημαίνει όμως αυτό;

Σημαίνει ότι όλοι θα πρέπει να ξεφύγουν από κομματικά πρότυπα και συμπεριφορές. Μακριά από στερεότυπα και αγκυλώσεις, μακριά από όλα αυτά που για δεκαετίες ταλανίζουν τον τόπο. Προσπαθώντας να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα του παρόντος ή και του μέλλοντος με εργαλεία του παρελθόντος, γινόμαστε ή γραφικοί ή επικίνδυνοι.

Επίσης είναι προφανές ότι σε αυτό το σημερινό τέλμα έχουν συμβάλει εξίσου και οι νυν αλλά προφανώς και οι πρώην ταγοί του τόπου, μηδενός εξαιρουμένου. Πως λοιπόν θα κάνουν την απαραίτητη υπέρβαση οι ίδιοι άνθρωποι, που μετά από τόσα χρόνια τριβής έχουν και προσωπικές διαφορές πλέον, εκτός από τις απαραίτητες για την δημοκρατία πολιτικές διαφορές;

Αν πράγματι αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν την υπέρβαση, γιατί δεν την έκαναν τόσο καιρό; Γιατί τώρα θα μπορέσουν να την κάνουν;

Εξίσου προβληματικό είναι και το ζητούμενο της αλλαγής αυτής. Ποια είναι η αλλαγή αυτή που οραματίζεται ο καθένας μας; Δεν είναι καθόλου ίδια σε όλους, και τελικά για τον καθένα μας σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικό.

Για να έχει απήχηση αυτή η αλλαγή, πρέπει πρώτον να ζητηθεί από την τοπική κοινωνία να συνεισφέρει την γνώμη της και την άποψη της. Πρέπει επιτέλους αυτή η αλλαγή, αυτή η πορεία να συμφωνηθεί εκ των προτέρων. Αυτό μπορεί να γίνει με την προσπάθεια να συνεισφέρουν οι πολίτες του τόπου σε αυτή. Είτε καταθέτοντας ιδέες και προτάσεις, είτε συμφωνώντας εκ των προτέρων σε μία διαμορφωμένη και επεξεργασμένη πρόταση ενός ευρύτερου κινήματος.

Δυστυχώς αυτό το κίνημα δεν μπορεί κατά την γνώμη μου να προέλθει μέσα από τους υπάρχοντες πολιτικούς συσχετισμούς. Οι υπάρχοντες είτε δεν έχουν καταθέσει πολιτική πρόταση, είτε έχουν κλείσει τους ιστορικούς τους κύκλους, είτε παραμένουν αγκυλωμένοι σε πρακτικές του παρελθόντος.

Το νερό στην Σκιάθο

2011-09-24T15:28:00.002+03:00

Πριν από δύο μήνες περίπου είχα μία συζήτηση με δημοτικό σύμβουλο της πλειοψηφίας του Δήμου Σκιάθου σχετικά με το νερό, τον υδροφόρο ορίζοντα στο νησί κτλ.

Όταν λοιπόν του ανέφερα επί λέξει:

«Πρέπει η Σκιάθος να αρχίσει άμεσα να σκέφτεται και να εξετάζει εναλλακτικές πηγές ύδρευσης παράλληλα με καλές πρακτικές χρήσης των υπαρχόντων υδάτινων κοιτασμάτων, ανακύκλωση νερού για δευτερεύουσες χρήσεις (π.χ. πότισμα) ….»,

Ο δημοτικός σύμβουλος μου είπε κοιτάζοντας με αφ’ υψηλού:

«Μα η Σκιάθος δεν έχει πρόβλημα με το νερό… Έχουμε νερό.. Και τώρα μάλιστα που κάναμε καινούρια γεώτρηση, είμαστε μία χαρά…»

Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, ο δημοτικός σύμβουλος διαψεύστηκε. Το νερό στην Σκιάθο έχει πρόβλημα..Και τώρα τι κάνουμε; Τρέχουμε πανικόβλητοι να διορθώσουμε τα αδιόρθωτα που προφανώς δεν διορθώνονται εύκολα και άμεσα.

Γιατί τα αδιόρθωτα ξεκινάνε δεκαετίες πριν.

Ξεκινούν από τις χιλιάδες αδήλωτες γεωτρήσεις, σε κοντινές αποστάσεις που διαγωνίζονται απλώς ποια θα στερέψει πρώτη το ένα και μοναδικό απόθεμα νερού που προφανώς μοιράζονται.

Ξεκινάει από την λογική και επικρατούσα άποψη του δημοτικού συμβούλου: «Μα, η Σκιάθος έχει νερό….». Το θεωρούμε αυτονόητο και δεδομένο το πολύτιμο υγρό. Όμως δεν είναι. Η Σκιάθος είναι καταπράσινη, έχει νερό σε αντίθεση με άλλα άνυδρα νησιά, αλλά ατελείωτο δεν είναι. Άλλωστε σε αυτό τον μικρό πλανήτη, τίποτα δεν είναι ανεξάντλητο εκτός από την ανθρώπινη ανοησία και αδιαφορία.

Αν η Σκιάθος δεν στραφεί άμεσα σε άλλες λύσεις, θα το βρίσκει αυτό το πρόβλημα συνέχεια μπροστά της.

Και οι άλλες λύσεις σε αυτή την περίπτωση, είναι προφανώς η αφαλάτωση. Είτε με εργοστάσιο, είτε με νεωτερικές μεθόδους (για λεπτομέρειες βλέπε εδώ).

Υ.Γ. Επειδή είμαι σίγουρος ότι κάποιος θα μου προσάψει την δημοσιοποίηση του γεγονότος στο νετ, του απαντώ προκαταβολικά:

Τα προβλήματα δεν λύνονται κρύβοντας τα κάτω από το χαλί. Αντίθετα επανέρχονται δριμύτερα και μας πλακώνουν. Η λύση στα προβλήματα από τις όποιες αδυναμίες της δημοκρατίας δεν είναι λιγότερη διαφάνεια. Είναι το ακριβώς αντίθετο: Περισσότερη διαφάνεια.

Το είπε η τηλεόραση (Και ακόμη καλύτερα, το είπε ο Λαζόπουλος)

2011-09-16T11:15:00.000+03:00

Προσπάθησα πάρα πολύ να βρω το περίφημο πείραμα ή κάτι τέτοιο αντίστοιχο το οποίο περιέγραψε την Τρίτη 7-06-2011 ο Λάκης Λαζόπουλος στην εκπομπή του, του οποίου χονδρικά είχε ως εξής:

«…Έγινε ένα πείραμα σε τρία διαφορετικά μέρη του κόσμου στην Αυστραλία, στην Αγγλία και κάπου αλλού. Έβαλαν νεαρά και ενήλικα ποντίκια σε έναν λαβύρινθο με νερό και αυτά έπρεπε να πλοηγηθούν στην έξοδο η οποία ήταν φωτισμένη. Τα νεαρά ποντίκια στην Αυστραλία έκαναν μία ώρα να βρουν την έξοδο, στην Αγγλία μισή ώρα και στην Τρίτη τοποθεσία ακόμη λιγότερο...» ( Η περιγραφή είναι από μνήμης, αλλά το νόημα παραμένει αναλλοίωτο).

Είναι προφανές ότι η περιγραφή πάσχει. Ποια ποντίκια συμμετείχαν στα τρία πειράματα: Ίδια ή διαφορετικά; Αν ήταν ίδια, τι σημασία έχει αν το πείραμα έγινε σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη; Αν ήταν διαφορετικά ποντίκια, τι σημασία έχει και πάλι σε ποιο μέρος έγιναν; Τα ποντίκια της Αυστραλίας είναι πιο χαζά από αυτά της Αγγλίας;

Ο κ. Λαζόπουλος ήθελε να μας πει ότι πρέπει να εμπιστευόμαστε τους νέους γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα κτλ, και ότι αυτοί είναι η μόνη ελπίδα εξόδου από την κρίση.

Έψαξα πάρα πολύ στο http://scholar.google.gr να βρω σχετικά επιστημονικά άρθρα, αν και η βιολογία, ψυχολογία κτλ δεν είναι ο επιστημονικός μου τομέας. Αλλά σκέφτηκα ότι μία επιστημονική εργασία τέτοιου αντικειμένου μπορώ να την διαβάσω και να καταλάβω τα όποια συμπεράσματα της.

Ο κ. Λαζόπουλος μάλλον αναφερόταν στον υδάτινο λαβύρινθο του Morris (Morris’ water maze, 1981) και μία σειρά από επιστημονικές δημοσιεύσεις του οι οποίες έχουν αν κάνουν με μία λεκάνη γεμάτη με νερό, στην οποία ποντίκια κολυμπούν για να βρουν μία έξοδο συνήθως κρυμμένη κάτω από την επιφάνεια του νερού. Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλέπε στην Wikipedia εδώ ή την αρχική εργασία εδώ, η οποία αναφέρεται στον υδάτινο αυτό λαβύρινθο και σε ποντίκια (χωρίς διαχωρισμό ηλικίας) που κολυμπώντας μαθαίνουν πιο γρήγορα πώς να βγουν έξω από αυτόν.

Πιο κοντά στα λεγόμενα του κ. Λαζόπουλου είναι αυτή η εργασία, η οποία όμως απέχει πάρα πολύ από τα λεγόμενα του. Στην εισαγωγή της διαβάζω ότι η ομάδα των ποντικών περιείχε νεαρά και ενήλικα ποντίκια, και γίνονται διάφοροι έλεγχοι και πειράματα με φάρμακα για να δουν σε ποια ομάδα τα φάρμακα ενεργούν περισσότερο. Δηλαδή καθαρά επιστημονικό πείραμα, μακριά από λαϊκισμούς και γενικεύσεις.

Στην εργασία που ονομάζεται Effects of environmental enrichment on old mice, που βρήκα στο

http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/dev.420150104/abstract και το οποίο έχει 38 αναφορές, κάτι που σημαίνει ότι 38 άλλοι επιστήμονες το θεώρησαν αξιομνημόνευτο και το συμπεριέλαβαν στην δική τους εργασία, αναφέρει επί λέξει τα εξής:

«The mammalian brain appears to remain responsive to environmental enrichment well into advanced age»,

το οποίο σημαίνει στα ελληνικά:

«Ο εγκέφαλος των θηλαστικών φαίνεται να παραμένει καλά ενεργός σε αλλαγές του περιβάλλοντος ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία».

Αυτό και μόνο έρχεται σε αντίθεση με τα λεγόμενα του κ. Λαζόπουλου. Ακόμη και αν κάπου το διάβασε, κάποιος επιστήμονας του το είπε, αυτό που είπε δεν είναι η μόνη τρανταχτή επιστημονική διατύπωση. Ίσως να ήταν απλώς ένα πείραμα, όχι όμως μία καθολική αποδοχή όπως τόσο ατράνταχτα μας παρουσίασε.

Υπάρχει λοιπόν και η άποψη που υποστηρίζει τα ακριβώς αντίθετα από αυτό που με τόση ευκολία μας σερβίρισε σαν επιστημονικό θέσφατο και ατράνταχτο επιχείρημα.

Και βέβαια να πω ακόμη, ότι άλλα τα μάτια του λαγού, άλλα της κουκουβάγιας. Δεν μπορεί να εξισώνονται έτσι απλοϊκά οι δυνατότητες του τελειότερου εγκεφάλου μέχρι σήμερα στον πλανήτη, με τις δυνατότητες και ιδιότητες του εγκεφάλου του τρωκτικού. Δεν χρειάζεται να είσαι βιολόγος για να το σκεφτείς αυτό. Αρκεί να είσαι άνθρωπος.

Συνοψίζοντας:

Αγαπητέ κ. Λαζόπουλε:

Το να χρησιμοποιείς επιστημονικοφανή επιχειρήματα για να στηρίξεις με το ζόρι αφηρημένες έννοιες του στυλ «Οι νέοι είναι καλοί», «οι μεγάλοι είναι κακοί» και άλλα τέτοια που χτυπούν στο θυμικό των ανθρώπων, είναι λάθος.

Δεν υπάρχουν κακές και καλές ομάδες ανθρώπων. Δεν είναι κακοί οι Αθηναίοι, οι Έλληνες, οι κάτοχοι πράσινου αυτοκίνητου. Κακοί είμαστε εσύ και εγώ, καλός είναι ο Μήτσος, ο εθελοντής μάγειρας στα συσσίτια απόρων.

Μέσω της μεγάλης δύναμης που σου δίνει η τηλεόραση, γαλουχείς συνειδήσεις. Και χαϊδεύοντας τα αφτιά συγκεκριμένου κοινού μπορεί να σου φέρνει θεαματικότητα και προβολή, αλλά σου μεταθέτει και την ευθύνη. Μπορούν οι ώμοι σου να την αντέξουν;

Ο άγνωστος τηλεθεατής

ΓΒ

Υ.Γ. Φυσικά και θα ήθελα να ακούσω την άποψη των ειδικών στον τομέα με μεγάλο ενδιαφέρον…

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

2011-03-23T12:12:00.000+02:00

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

Αγαπητοί γονείς,

με αίσθημα ευθύνης ως καθηγητές των παιδιών σας, αλλά και ως γονείς, σας ενημερώνουμε για τις προτάσεις που διέρρευσε το Υπουργείο Παιδείας και αφορούν το σχεδιασμό του «Νέου Λυκείου». Στις προτάσεις αυτές:

Σας λένε για ένα αναβαθμισμένο, εκσυγχρονισμένο Ψηφιακό Σχολείο.

Δεν σας λένε ότι καταργούν τα μαθήματα Πληροφορικής από το Λύκειο !
Δε σας λένε ότι το υπό κατάργηση μάθημα αλγοριθμική-προγραμματισμός στο Λύκειο αυξάνει την αναλυτική, συνθετική και κριτική σκέψη των μαθητών και εμβαθύνει στις διαδικασίες κατανόησης και επίλυσης προβλημάτων, βασικό εφόδιο για κάθε πολίτη και επαγγελματία στο σύγχρονο ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Δε σας λένε ότι τα υπό κατάργηση μαθήματα επιλογής στο Λύκειο είναι από τα λίγα μαθήματα μεθόδου εργασίας (ατομικής και ομαδικής) όπου οι μαθητές έχουν αναπτύξει ιστοσελίδες, ιστολόγια, διαδραστικές εφαρμογές κ.α.,αποκτώντας σημαντικές γνώσεις για τις νέες τεχνολογίες. Σε αυτή την απόφαση, αγνοείται ακόμα και η έρευνα του ίδιου του υπουργείου σύμφωνα με την οποία μαθητές – γονείς – εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι η Πληροφορική πρέπει να είναι υποχρεωτική στο Νέο Λύκειο και μάλιστα στην 4η θέση προτίμησης (84% το θέλουν υποχρεωτικό μάθημα) σε σύνολο 19 μαθημάτων.
Δε σας λένε ότι οι σχολές Πληροφορικής ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι περισσότερες από 40, ενώ στις περισσότερες σχολές θετικών επιστημών απαιτούνται θεμελιώδεις γνώσεις Πληροφορικής που μόνο στο Λύκειο μπορούν να αποκτηθούν.Με τι εφόδια θα εισάγονται οι μαθητές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση;
Δε σας λένε ότι οι εκπαιδευτικοί φορείς και οι επιστημονικές ενώσεις πληροφορικής (ΕΠΕ), ενώ έχουν καταθέσει προτάσεις για την αναβάθμιση των μαθημάτων Πληροφορικής, δεν προσκαλούνται στο σχεδιασμό των προγραμμάτων σπουδών.

Σας λένε ότι δεν χρειάζεται η πληροφορική στο Λύκειο γιατί θα διδάσκεται στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο και μάλιστα τα παιδιά σας θα αποκτούν Πιστοποιητικό Χρήσης Η/Υ.

Δε σας λένε ότι στις ηλικίες Γυμνασίου μπορεί να υπάρξει ως κάποιο επίπεδο εμβάθυνση, κατανόηση και απόκτηση θεμελιωδών γνώσεων Πληροφορικής και νέων Τεχνολογιών, η οποία πρέπει να πλαισιώνονται από τις δεξιότητες στη χρήση συγκεκριμένων Εφαρμογών Η/Υ, οι οποίες ξεπερνιούνται εύκολα με δεδομένο ότι αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς.
Δε σας λένε ότι τα διάφορα πιστοποιητικά του εμπορίου διαρκούν μόνο 3 χρόνια μετά την πάροδο των οποίων θα πρέπει να αναλάβετε εσείς το κόστος απόκτησης νέου πιστοποιητικού από τις ιδιωτικές εταιρείες που τα εμπορεύονται. Εμείς ζητάμε την αναγνώριση των γνώσεων Πληροφορικής του Δημόσιου Σχολείου και τη θεσμοθέτηση ενός αδιάβλητου και μη κερδοσκοπικού συστήματος πιστοποίησης γνώσεων χρήσης Η/Υ, που θα είναι υπό την εποπτεία και τον έλεγχο της πολιτείας.
Δεν σας λένε ότι η εξίσωση της Επιστήμης με πιστοποίηση χρήσης είναι αντί-επιστημονική και επικίνδυνη. Οδηγεί σε ημιμάθεια και εξάρτηση κάνοντας τα παιδιά μας χρήστες-καταναλωτές τεχνολογίας που θα παράγουν τα άλλα κράτη και όχι κατόχους γνώσης και δημιουργούς. Αυτό είναι το μέλλον που θέλουμε για τα παιδιά μας;

Σας λένε ότι θα ακολουθήσουμε σύγχρονα μοντέλα εκπαίδευσης όπως σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες !

Δεν σας λένε ότι σε ΟΛΕΣ τις ανεπτυγμένες χώρες η πληροφορική εντάσσεται στο λύκειο ως ανεξάρτητη επιστήμη.
Δεν σας λένε ότι σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση το 50% της παραγωγικότητας την επόμενη δεκαετία θα προέλθει από την Πληροφορική και τις Τηλεπικοινωνίες.

Ζητάμε τη Στήριξη σας στη Διατήρηση και Αναβάθμιση των μαθημάτων Πληροφορικής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Ζητάμε ίσες ευκαιρίες για τα παιδιά μας στη νέα Παγκόσμια Ψηφιακή Κοινωνία !

Κόπηκε το ρεύμα στις Σποράδες για 4 μέρες

2011-03-13T08:51:00.000+02:00

Κόπηκε πάλι (τι πρωτότυπο!!) το ρεύμα στις Σποράδες. Για 4 μέρες. Γνωστό φαινόμενο για εμάς που έχουμε περάσει δεκαετίες στα νησιά.

-Άντε πάλι, αναφώνησαν όλοι. Κόπηκε.

-Πότε θάρθει; Η μόνιμη ερώτηση στα χείλη όλων.

-Ε, δε ξέρεις; Κόπηκε στο Πήλιο, πάλι. Μέχρι να το φτιάξουν….

Και καρτερικά όλοι οργανώνουν την ζωή τους με την έλλειψη του.

Και κανείς πλέον δεν θυμώνει, δεν φωνάζει, δεν εκρήγνυται. Τα μαγαζιά άδεια ή κλειστά. Ο κόσμος μαζεμένος στα σπίτια που έχουν γεννήτριες. Και υπομονή, πολύ υπομονή.

Μόνο που σήμερα σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες μέρες που διανύουμε, η υπομονή δεν φτάνει. Το πρόβλημα είναι γνωστό και παλιό. Πολύ παλιό. Δεκαετίες ολόκληρες κάθε φορά που χιονίζει, συμβαίνει ακριβώς το ίδιο έργο.

Απλώς φέτος κάποιος ιθύνων νους της ΔΕΗ, έδωσε περιοδικά ρεύμα από ένα άλλο κύκλωμα για κάποιες ώρες.

Δηλαδή το αυτονόητο το θεωρούμε κατόρθωμα !!!! Στην εποχή που η ΔΕΗ ως ιδιωτική εταιρία θα έπρεπε να αρχίσει να πληρώνει αποζημιώσεις για τέτοια φαινόμενα, επειδή το συνεργείο της ( που πληρώνεται για αυτήν τη δουλειά - την επιδιόρθωση των βλαβών...) έκανε την δουλειά του, το θεωρούμε μέγα κατόρθωμα.

Μία οποιαδήποτε άλλη σοβαρή εταιρία θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες να έχει ένα τέτοιο σχέδιο Β, αφού κάθε τρεις και λίγο το ρεύμα στα νησιά μας κόβεται με γνωστή την πέρα για πέρα λανθασμένη επιλογή του "περάσματος" της γραμμής των νησιών μας πάνω από την κορυφογραμμή του Πηλίου, προφανώς για να εξοικονομήσει η ΔΕΗ κάποια κόστη.

Η ΔΕΗ από ότι φαίνεται ακόμη και σήμερα δεν έχει ως επίσημη εταιρία ένα τέτοιο επίσημο σχέδιο Β, απλώς κάποιος φιλότιμος, με "πατέντα" έδωσε λίγο ρεύμα, λίγα ψίχουλα δηλαδή στα νησιά μας. Και επειδή τόσες δεκαετίες έχουμε συνηθίσει στην παντελή αδιαφορία, ακόμη και τα ψίχουλα μας φάνηκαν φαγητό κανονικό.

Αν είχε κοπεί το ρεύμα για 4 μέρες στο Ψυχικό και στην Φιλοθέη, θα είχε πέσει η κυβέρνηση...

Εδώ είναι που πραγματικά θα έπρεπε οι αρχές των νησιών να δώσουν μάχη κανονική. Και εδώ προφανώς θα συμπαραταχθεί και η όποια αντιπολίτευση.

Με διεκδίκηση αποζημιώσεων, με απαίτηση της διαγραφής του παγίου από τους λογαριασμούς για αυτές τις 4 μέρες, αφού ο πάροχος (η ΔΕΗ) δεν παρείχε υπηρεσίες) , με αγωγές για αποζημιώσεις.

Γιατί όμως δεν βλέπω ανάλογες κινήσεις με άλλα θέματα όπως π.χ. με την περίφημη ιστορία των ιστολογίων (blogs); Γιατί το θέμα δεν είναι πιασάρικο και ξεχνιέται, ή γιατί θεωρούμε ακόμη ότι αν τα βάλεις με την ΔΕΗ, τα βάζεις με το κράτος;

Το μέλλον του Δήμου Σκιάθου

2011-02-06T23:29:00.001+02:00

Όλο τον καιρό μετά τις δημοτικές εκλογές σκεφτόμουν κατά καιρούς τι θα ήθελα να ακούσω να συζητάνε οι υποψήφιοι των δημοτικών εκλογών στην Σκιάθο. Αυτά που εγώ πιστεύω ότι πρέπει να μας απασχολήσουν άμεσα, ΔΕΝ τα άκουσα στους λόγους των πολιτικών και στα πολιτικά γραφεία.

Τα άκουσα μόνο από αγωνιώδεις κραυγές νέων ανθρώπων σε δύο συναντήσεις που κάναμε το καλοκαίρι του 2010. Εκεί άκουσα τις ουσιαστικότερες πολιτικές φωνές που έχω ακούσει στο νησί μου. Κάποιοι από εκείνους τους ανθρώπους αποφάσισαν και κατέβηκαν στις τότε επερχόμενες εκλογές. Κάποιοι ελάχιστοι εξελέγησαν.

Τους εύχομαι τώρα καλό κουράγιο, και τους καταθέτω τους δικούς μου προβληματισμούς και οράματα για το νησί που τόσο αγαπώ. Πρέπει δε να πω ότι διαφωνώ με την εδώ και χρόνια διαχειριστή λογική που βλέπω να περιβάλλεται κάθε φορά η δημοτική αρχή. Βλέπω δημάρχους να αναλώνονται σε ήσσονος σημασίας θέματα και προβλήματα, πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να ασχολείται ο γραμματέας του δήμου και οι δημοτικοί υπάλληλοι. Αντ’ αυτού, θέματα τέτοια συζητούνται επί ώρες στο δημοτικό συμβούλιο με γνωστή κατάληξη φωνές, αντεγκλήσεις και θεατρικές αποχωρήσεις. Θέλω επιτέλους να ακούσω μία σοβαρή συζήτηση με επιχειρήματα και απόψεις για τα άλλα, τα μεγάλα, τα ουσιώδη, τα μελλούμενα. Τα παλούκια στον Αϊ-Λιά μπορεί να τα αναλάβει η κτηματική υπηρεσία και ο αρμόδιος υπάλληλος.

Το μέλλον ενός Δήμου σαν τον Δήμο Σκιάθου, θα πρέπει να κινηθεί άμεσα στους εξής άξονες:

1. Πλήρη επαναπροσδιορισμό του τουριστικού προϊόντος. Άνοιγμα σε καινούριες-αναδυόμενες αγορές σε ποσοστά 30% τουλάχιστον την επόμενη δεκαετία.

Οι παραδοσιακές ευρωπαϊκές αγορές εμφανίζονται κορεσμένες. Μαζί με την χρήση του σκληρού ευρώ, οι παραδοσιακοί ενδο-ευρωπαϊκοί τουριστικοί προορισμοί ανταγωνίζονται αδυσώπητα ο ένας τον άλλον για μία πίτα που όσο πάει λιγοστεύει και γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Οι Ευρωπαίοι στρέφονται σε μη ευρωπαϊκές αγορές λόγω κόστους και λόγω εξωτικότητας των προορισμών.

Αντίθετα οι αναδυόμενες αγορές της Ανατολής παρέχουν μία σειρά από τεράστια πλεονεκτήματα. Το όνομα της Ελλάδας (brand name εδώ) είναι πολύ ισχυρό σε κάποιες από αυτές για διαφορετικούς λόγους (Στην Κίνα λόγω μακρόχρονης ιστορίας, στην Ρωσία λόγω θρησκείας κτλ) άρα υπάρχει πρόσφορο έδαφος. Χρειάζεται όμως η απαραίτητη αλλαγή υποδομών και νοοτροπίας. Τα προσδοκόμενα οφέλη είναι πολύ μεγαλύτερα από τις όποιες επενδύσεις. Φυσικά αυτό πρέπει να συνδυαστεί από μία ποιοτική μεταστροφή στην πώληση του τουριστικού προϊόντος και παροχής υπηρεσίας.

2. Πλήρης καθορισμός του οικιστικού μοντέλου. Χάραξη αρχιτεκτονικών προτύπων. Ανάδειξη πρότυπων κτιρίων.

Η Σκιάθος υστερεί σημαντικά στην χάραξη αρχιτεκτονικών προτύπων και στην επιβολή χρήσης τους. Κάποια χαρακτηριστικά κτίρια ξένων τελείως με τον τόπο, με στοιχεία από πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας αναδεικνύουν το πρόβλημα. Αυτό μπορεί να αλλάξει με παρεμβάσεις στο εξωτερικό και στην αισθητική τέτοιων κτιρίων μέσω ανταποδοτικών δράσεων προς τους ιδιοκτήτες (π.χ. έκπτωση από τους δημοτικούς φόρους). Η άμεση διόρθωση όσων κτιρίων χρήζουν αλλαγής στο λιμάνι και στην οδό Παπαδιαμάντη, θα βοηθούσε σημαντικά στα άμεσα ορατά αποτελέσματα μίας τέτοιας προσπάθειας.

Και φυσικά αυστηρό καθορισμό των μελλοντικών επιτρεπόμενων αρχιτεκτονικών σχεδίων, ιδιαίτερα μέσα στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

3. Πλήρης ενεργειακή αυτονομία στην επόμενη εικοσαετία. Μετατροπή όλων των δημοσίων κτιρίων σε ενεργειακά αυτόνομα κτίρια.

Ο Δήμος πρέπει να σταθεί πρωτοπόρος σε αυτή την πρωτοβουλία. Πρέπει να μετατρέψει όλα τα δημόσια κτίρια σε πράσινα κτίρια. Τα σχολεία έχουν πολύ μεγάλες ταράτσες ώστε να εγκατασταθούν φωτοβολταϊκά στοιχεία. Μέσα σε ένα-δύο χρόνια ο Δήμος μπορεί να μηδενίσει τα έξοδα για ηλεκτρική ενέργεια. Πρέπει να εκπονηθούν μελέτες χρήσης αιολικής ενέργειας, πιθανότατα δημιουργία εργοστασίου πυρόλυσης ή άλλης μεθόδου αξιοποίησης των υπολειμμάτων των απορριμμάτων για την παραγωγή ενέργειας, αν αυτό θεωρηθεί βιώσιμο. Ο συνδυασμός εκτεταμένης χρήσης φωτοβολταϊκών στα σπίτια, αιολικής ενέργειας και γιατί όχι η συνεργασία με πανεπιστήμια για την χρήση της ενέργειας της θάλασσας, θα πρέπει να έχουν ως στόχο την ανακήρυξη της Σκιάθου ως αυτόνομης ενεργειακά μέσα σε είκοσι χρόνια, με βραχυπρόθεσμο στόχο την αναστροφή χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας από την ΔΕΗ σε αρνητικό πρόσημο μέσα σε τρία έως πέντε χρόνια (δηλαδή να καταναλώνουμε λιγότερη εισαγόμενη ενέργεια κάθε χρόνο). Μόνο έτσι θα απομακρυνθεί οριστικά και αμετάκλητα ο ορατός κίνδυνος της αναγκαστικής χρήσης μία λωρίδας γης από άκρη σε άκρη του νησιού από την υψηλής τάσης γραμμή της ΔΕΗ για μεταφορά ρεύματος.

4. Ολιστική διαχείριση και ανακύκλωση απορριμμάτων σε ποσοστό πάνω από 80% στην επόμενη δεκαετία.

Θα πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν προγράμματα επιμόρφωσης των μαθητών σε όλες τις σχολικές τάξεις. Η συνεχής επιμόρφωση των παιδιών, η ανάδειξη της ανακύκλωσης ως μόνης πολιτικής αειφόρου ανάπτυξης, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την χρήση και ενσωμάτωση της ανακύκλωσης στην κοινωνία.

Με την ευρύτατη χρήση της ανακύκλωσης επιτυγχάνεται και η ανυπαρξία ανάγκης χρήσης ζωτικού χώρου για καινούριο ΧΥΤΑ. Η ανάγκη για ΧΥΤΥ, για την εναπόθεση δηλαδή των υπολειμμάτων, αντιστοιχεί σε τάξεις μεγέθους μικρότερο χώρο.

5. Πλήρη διαχείριση των υδάτινων πόρων. Χρήση της αφαλάτωσης για όλες τις κοινόχρηστες και μη πόσιμες εφαρμογές ύδατος (πισίνες, πότισμα, βιοτεχνικές χρήσεις).

Όπως συμβαίνει σε όλον τον πλανήτη, αλλά ειδικά σε χώρες κοντά στον Ισημερινό όπως η Ελλάδα, τα υδάτινα αποθέματα μειώνονται συνεχώς καθιστώντας την ορθή διαχείριση τους αδήριτη ανάγκη. Επίσης η εισροή καινούριων αφαλατωμένων θαλάσσιων αποθεμάτων στον τοπικό κύκλο του νερού, θα συμβάλλει και στην διατήρηση και εμπλουτισμό των υπόγειων αποθεμάτων, αλλά και στην καθυστέρηση της ερημοποίησης της γης λόγω της υπεράντλησης. Η αφαλάτωση πλέον ωριμάζει ως τεχνολογία ταχύτατα, είναι φιλική προς το περιβάλλον και προσθέτει στον τόπο που την χρησιμοποιεί, πολλαπλές προστιθέμενες αξίες, όπως τουριστική και επιστημονική. Θα κάνει τον τόπο φιλικό σε υψηλής ποιότητας τουριστικές ομάδες με περιβαλλοντολογικές ευαισθησίες. Επίσης προσελκύει επιστήμονες υψηλού επιπέδου τόσο για τους απαραίτητους ελέγχους και συντήρηση αλλά και για στατιστική, συνέδρια κτλ.

6. Δημιουργία ινστιτούτου θαλάσσιας πολιτικής με βραχυπρόθεσμο στόχο την μετατροπή του σε διεθνές ινστιτούτο μεσογειακής θαλάσσιας πολιτικής σε συνεργασία με Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Πλήρη κάλυψη των αναγκών του Ινστιτούτου από τον Δήμο με στόχο την προσέλκυση διδακτορικών και μεταδιδακτορικών ερευνητών στο νησί.

Τα πανεπιστήμια μας στα επόμενα χρόνια θα αναγκαστούν να απευθυνθούν στις αγορές και να καλλιεργήσουν την εξωστρέφεια αν θέλουν να επιβιώσουν στο ανταγωνιστικό και στην ανώτατη εκπαίδευση ευρωπαϊκό περιβάλλον όπως καθορίστηκε και μετά την σύνοδο της Μπολόνια. Σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να ιδρυθεί ένα ινστιτούτο θαλάσσιας πολιτικής υπό την αιγίδα του Δήμου που να διαθέτει δικούς του χώρους (το Μπούρτζι είναι ιδανικό για αυτό το σκοπό). Θα μπορεί να χρησιμοποιεί τα θαλάσσια μέσα που μένουν ανενεργά τον χειμώνα ώστε και δουλειά να δίνει στους ψαράδες, αλλά και να τους κάνει σύμμαχους και αρωγούς στην προσπάθεια για μία επιστημονική θεώρηση της χρήσης της θάλασσας στα επόμενα 50 χρόνια. Το ινστιτούτο θα μπορούσε να ενημερώνει για απειλούμενα είδη, για μεταναστευτικά ρεύματα, αποδοτικές τεχνικές αλίευσης ειδών που υπάρχουν σε αφθονία, αλλά και προστασία από παράνομη αλίευση, παρακολούθηση και προστασία σημαντικών ψαρότοπων από μαζική αλίευση, υπόδειξη καινούριων τεχνικών και μεθόδων ψαρέματος.

Το Ινστιτούτο αυτό μπορεί εύκολα να μετεξελιχθεί σε ένα διεθνές Ινστιτούτο Μεσογειακής πολιτικής συνεργαζόμενο με πανεπιστήμια του εξωτερικού. Αν εξασφαλιστούν από τον Δήμο συνθήκες εγκατάστασης και διαμονής, μαζί με προκηρύξεις υποτροφιών, πολύ σύντομα μπορεί να γίνει ευρωπαϊκής φήμης κέντρο αλιευτικής πολιτικής και θαλάσσιων πόρων. Η προσέλκυση επιστημόνων από την Ευρώπη και τον κόσμο, η τακτική διοργάνωση συναφών συνεδρίων και οι αναφορές σε επιστημονικά περιοδικά και έρευνες είναι τα προφανή οφέλη από μία τέτοια κίνηση.

7. Ολοκληρωμένη διαχείριση οικολογικών μεθόδων παραγωγής με πολιτικές πώλησης οικολογικών και πιστοποιημένων λιπασμάτων.

Έτσι μπορεί μέσα σε 10 χρόνια να στραφεί όλη η παραγωγή του νησιού σε ισχυρά προϊόντα ονομασίας προέλευσης και πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα. Αυτά θα πωλούνται είτε κατευθείαν στις επιχειρήσεις και στους επισκέπτες του νησιού (κάθετη παραγωγή) είτε εξαγώγιμα μέσω μίας κεντρικής δομής που θα διαχειρίζεται την ονομασία προέλευσης και το εμπορικό-μάρκετινγκ κομμάτι.

Έτσι θα σταματήσει η ερημοποίηση της γης, θα βοηθηθεί η πρόληψη των πυρκαγιών μέσω του καθαρίσματος μεγάλων κομματιών καλλιεργήσιμων εκτάσεων, και κυριότερα σταδιακά θα υπάρξουν νέοι άνθρωποι που θα απαγκιστρωθούν από το σημερινό μονοπώλιο του τουρισμού, προσφέροντας τα μέγιστα σε μία ισόρροπη ανάπτυξη.

Εν κατακλείδι πιστεύω ότι ένας τόπος μπορεί να πάει μπροστά, μόνο αν καινοτομεί και αν προσπαθεί συνεχώς να βρίσκεται μπροστά από τα γεγονότα και τις εξελίξεις. Οι τόποι που μένουν παρατηρητές των γεγονότων, γίνονται απλοί καταγραφείς της ιστορίας και βαθμιαία υποβιβάζονται, πέφτουν σε μαρασμό και σβήνουν. Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά παραδείγματα πόλεων που μεγαλούργησαν σε άλλες εποχές και σήμερα στέκουν μαραζωμένες αναλογιζόμενες τα περασμένα μεγαλεία, ή άλλες δεν υπάρχουν καν ....

“Νέο” Σχολείο και “Ψηφιακή Αλλοτρίωση”

2011-01-19T15:16:00.000+02:00

Το παρακάτω άρθρο το έγραψε ο πολύ καλός συνάδελφος πληροφορικός, Φώτης Αλεξάκος.

Περιττό να πώ ότι τα γραφόμενα του με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο...

Τους τελευταίους μήνες η εκπαιδευτική κοινότητα της χώρας έχει γίνει μάρτυρας αρκετών “διαρροών” (κατά τους χαρακτηρισμούς του Υπουργείου Παιδείας) σχετικά με τους σχεδιασμούς της κ. Υπουργού γι' αυτό που -μεγαλόσχημα κατά τη γνώμη μου- η κυβέρνηση αποκαλεί “Νέο Σχολείο”. Αν και επίσημα ( http://bit.ly/eQkoxq ) η Κυβέρνηση αρνείται ότι οι “διαρροές” έχουν σχέση με την πραγματικότητα, πολλοί είμαστε οι ... δύσπιστοι και επιφυλακτικοί με τις “αρνήσεις” του Υπουργείου.

Αφορμή λοιπόν για την παρούσα ανάρτηση στάθηκε σχόλιο δημοσιογράφου Θεσσαλικού καναλιού σχετικά με το Πρόγραμμα Σπουδών του Νέου Σχολείου, ο οποίος επίσης φαίνεται να πιστεύει τις λεγόμενες “διαρροές”. Έτσι, πολύ πρόσφατα, σε μεσημεριανή εκπομπή του “Θεσσαλία TV” ακούστηκε η ακόλουθη άποψη: Στο Νέο Λύκειο η Ιστορία είναι απλώς μάθημα επιλογής και όχι βασικό μάθημα κορμού όπως ήταν έως τώρα, διότι η Κυβέρνηση και οι φίλοι της, Δυτικοί μας πιστωτές, επιθυμούν να μετατρέψουν την Ελλάδα και γενικότερα τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, σε χώρες καταναλωτών. Σε χώρες δηλαδή των οποίων οι πολίτες δεν θα έχουν τα απαιτούμενα πνευματικά εφόδια ώστε να κρίνουν τί τους είναι πράγματι απαραίτητο και πότε πρέπει να σταματούν τις αγορές τους. Η ιδέα είναι ότι ένας λαός που αγνοεί τόσο τη δικιά του, όσο και την Παγκόσμια Ιστορία δεν θα μπορεί να αντισταθεί σε ό,τι του “σερβίρουν” τα ΜΜΕ. Αν δεν έχεις καν ακούσει π.χ. για το Διαφωτισμό και τη Γαλλική Επανάσταση, δύσκολα θα διεκδικήσεις καλύτερες συνθήκες εργασίας και αντί να νοιώσεις την ανάγκη να ψυχαγωγηθείς επισκεπτόμενος μια γειτονική χώρα ας πούμε, θα προτιμήσεις να αγοράσεις ακόμη ένα πανάκριβο αξεσουάρ για το αυτοκίνητό σου.

Ασχέτως με το πόσο συμφωνώ ή διαφωνώ με την παραπάνω άποψη (κατά βάση συμφωνώ), η σκέψη αυτή με οδήγησε σε μια άλλη παρόμοια: Ο παραπάνω δημοσιογράφος ίσως να αγνοούσε ότι στο Νέο Λύκειο δεν θα υπάρχει Πληροφορική, τουλάχιστον όχι ως αυτόνομη επιστήμη όπως είναι στην πραγματικότητα. Πιθανότατα θα προστεθούν μαθήματα χρήσης Η/Υ σε κάποιες βαθμίδες της εκπαίδευσης (Δημοτικό, Γυμνάσιο), όμως η επιστήμη της Πληροφορικήςεξοβελίζεται παντελώς από την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πάντα σύμφωνα με τις “διαρροές”, τις οποίες τυχαίνει (;) κι ο γράφων να πιστεύει! Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό; Την ώρα που όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι η εποχή που ζούμε αποκαλείται “Εποχή της Πληροφορίας” (Information Era) κι ενώ η Κυβέρνηση και προεκλογικά και μετεκλογικά κοπτόταν (δια στόματος Πρωθυπουργού μάλιστα) ότι θα έκανε την Ελλάδα “το 2015 στις πρώτες χώρες στην Ευρώπη στην Πληροφορική” (ή κάπως έτσι: http://bit.ly/gIdMxp), αίφνης εξαφανίζει την Πληροφορική από την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση! Υπενθυμίζουμε εδώ ότι η εκμάθηση χρήσης Η/Υ δεν είναι Πληροφορική και ούτε καν επιστήμη (discipline), αλλά δεξιότητα (skill).

Μήπως θέλουν απλά να μετατρέψουν τους πολίτες της χώρας σε άβουλους καταναλωτές ηλεκτρονικών ειδών; Αυτούς που πολλοί αποκαλούμε “γκατζετάκηδες”; Μήπως ως έναν βαθμό το έχουν ήδη καταφέρει; Μήπως και οι ίδιοι οι κυβερνώντες είναι απλώς ... “γκατζετάκηδες”; Μια ματιά στο πολύ πρόσφατο παρελθόν θα μας δείξει ότι μόνο καταφατικές μπορεί να είναι οι απαντήσεις σ' αυτές τις ερωτήσεις. Μέχρι πρόσφατα, το Υπουργείο Παιδείας (της προηγούμενης κυβέρνησης) δαπανούσε σημαντικά ποσά (έστω και από Ευρωπαϊκά Προγράμματα) δωρίζοντας φορητούς υπολογιστές σε μαθητές Γυμνασίων. Η όλη ιστορία μάς παραπέμπει σε ιθαγενείς που δέχονται καθρεφτάκια και χάντρες ως δώρα των “τεχνολογικά ανώτερων” αποικιοκρατών. Σήμερα, πολύς λόγος γίνεται απ' τους ιθύνοντες για “Ψηφιακό” Σχολείο και “Ψηφιακή” Τάξη (ποιός άραγε επινόησε τέτοιους απίθανους νεολογισμούς;) με πανάκριβα e-books, διαδραστικούς πίνακες και φορητούς Η/Υ για κάθε μαθητή. Ειρήσθω εν παρόδω: Ούτε κουβέντα για το πολύ φθηνό XO του OLPC project: (http://one.laptop.org/). Αλλά όλα αυτά χωρίς τηνΠληροφορική. Σαν να μοιράζεις χάρτες και υδρογείους σε μαθητές, αλλά να μην τους διδάσκειςκαθόλου Γεωγραφία!

Ήδη η πλειοψηφία των νεώτερων συμπατριωτών μας έχουν μετατραπεί σε “χρυσούς” πελάτες διεθνών Οίκων όπως οι: HP, Sony, Nokia, Acer, Apple, ASUS, Microsoft, Oracle κλπ. Το κυβερνών κόμμα παρείχε συσκευές BlackBerry στα μέλη του, υπουργοί, βουλευτές και συνδικαλιστές (όλων των κομμάτων) είναι κάτοχοι state-of-the-art προϊόντων επικοινωνίας ή Πληροφορικής, έστω κι αν ελάχιστα γνωρίζουν για τη χρησιμότητά τους. Υπουργοί που πιστεύουν ότι Πληροφορική είναι να “ξέρεις να πατάς τα πλήκτρα”, ενδεχομένως αγνοούν ότι το Λειτουργικό Σύστημα του Blackberry που τους “παρέχει το κόμμα” είναι δημιούργημα Πληροφορικών που σπούδασαν αρκετά περισσότερα απ' το να “πατάνε τα πλήκτρα”. Διευθυντές Δημοσίων Υπηρεσιών αγοράζουν υπηρεσίες Διαδικτύου (με έξοδα του κράτους εννοείται) χωρίς να γνωρίζουν τί σημαίνει εύρος ζώνης (bandwidth), αλλά απλά ζητάνε “αυτό με τα πολλά μεγα-μπι-πι-ες” για το γραφείο τους.

Όμως και παντού γύρω μας, αν παρατηρήσουμε τους συμπολίτες μας, θα δούμε ότι έχουμε μετατραπεί σ' ένα έθνος άβουλων καταναλωτών. Δεκάδες κυκλοφορούν στις πλατείες και στις καφετέριες, πάντα με το υπερσύγχρονο laptop και την ADSM ταχύτατη σύνδεση για να παίζουν διαδικτυακό ποδοσφαιρικό στοίχημα, ποντάροντας ενίοτε σε ομάδες της Γ' Νορβηγίας! Μαθητές Γυμνασίου (ή και Δημοτικού!) πέφτουν θύματα κλοπής με τους ... τυχερούς δράστες να γίνονται ξάφνου κάτοχοι πανάκριβων κινητών τηλεφώνων ή ακόμη και Tablet PCs. Οι δε γονείς αδιαφορούν παντελώς για τις πιθανές ζημιές που η ακτινοβολία τέτοιων συσκευών μπορεί να προκαλέσει στην υγεία των παιδιών τους. Έφηβοι και νέοι περιορίζουν τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους στην απόκτηση του επόμενης γενιάς ηλεκτρονικού gadget, ακόμη κι αν αυτό τούς είναι στην ουσία άχρηστο. Η αυξανόμενη ανεργία οδηγεί νέους και συχνά πολύ μορφωμένους ανθρώπους, να πληρώνουν σημαντικά ποσά για την απόκτηση ενός ακόμη “πιστοποιητικού” στη “γνώση” του χειρισμού κάποιου (άσχετου συνήθως) προϊόντος λογισμικού, ελπίζοντας χάρη σ' αυτό να προτιμηθούν από κάποιον εργοδότη. Υψηλόβαθμοι Δημόσιοι Υπάλληλοι κυριολεκτικά αγοράζουν μεταπτυχιακά ή και διδακτορικά στις “Νέες Τεχνολογίες” από Πανεπιστήμια της αλλοδαπής, προσπαθώντας να αυξήσουν τα τυπικά τους προσόντα μήπως ανέβουν κι άλλο στην ... ιεραρχία.

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο σημάδια απ' την επερχόμενη απόλυτη αλλοτρίωση της Ελληνικής κοινωνίας. Ας μας επιτραπεί μάλιστα να εισάγουμε κι εμείς έναν νεολογισμό στο παρόν υπερκείμενο: Ας ονομάσουμε “Ψηφιακή Αλλοτρίωση” αυτή την αποξένωση του ανθρώπου απ΄ τον εαυτό του και την υποδούλωσή του στα ψηφιακά προϊόντα. Μια αλλοτρίωση που η απαλοιφή της Πληροφορικής απ' τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση σίγουρα θα επιταχύνει. Προς όφελος όλων των βιομηχανιών άλλων χωρών ΠΛΗΝ της Ελλάδας, των Ελλήνων και ιδιαίτερα των νεότερων απ' αυτούς. Το ερώτημα -για όσους τουλάχιστον συμφωνούν με τους παραπάνωσυνειρμούς του γράφοντα- είναι: Ποιά η θέση των Πληροφορικών απέναντι σ' αυτές τις προσπάθειες; Τούτη τη στιγμή, η απάντηση μού φαίνεται απλή και ... μονολεκτική: Αγώνας.

Η τεχνοφοβία και το θυμικό

2011-01-06T09:21:00.000+02:00

http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6025943

Στο παραπάνω άρθρο, ο -ανώνυμος- συντάκτης, κατακεραυνώνει το υπουργείο Παιδείας για την πολιτική του να ζητάει από τους μαθητές την επιστροφή των σχολικών βιβλίων στο τέλος της χρονιάς για επαναχρησιμοποίηση ή πολτοποίηση. Όλο το άρθρο είναι γενικά φοβικό και τραβηγμένο από τα μαλλιά. Επιχειρήματα πολύ ακραία και λυγισμένα έτσι ώστε να εξυπηρετούν την -μόνη ορθή- άποψη του συντάκτη. Στις τελευταίες αράδες όμως, έρχεται και η κεραμίδα:

…όταν συζητάμε για μελέτη, μιλάμε για χαρτί και σημειώσεις και όχι για ...«σερφάρισμα», που εξανεμίζεται και φεύγει από το μυαλό μετά από λίγα 24ωρα…

Αυτή η φράση συγκεντρώνει κατά την γνώμη μου την βλακεία, τον σκοταδισμό και την παράθεση αστήριχτων συμπερασμάτων. Έτσι καταφέρνουμε να τρομοκρατήσουμε τον αναγνώστη και τελικά δια του εκφοβισμού να αναδείξουμε την δική μας άποψη ως την μόνη ορθή. Και φυσικά εύκολο θύμα στην υπόθεση είναι το «σερφάρισμα», δηλαδή το ιντερνέτ, αυτό το πολύ κακό πράγμα, και οι υπολογιστές, αυτά τα μηχανήματα του «διαβόλου», που «καλά κάνετε και δεν τα χωνεύετε», ορίστε τι κάνουν, αυτά φταίνε για όλα. Δείχνεις με το δάχτυλο ένα εύκολο θύμα και λες: «Ορίστε, αυτός-αυτό φταίει για τα προβλήματα σου»… Με λίγα λόγια, χτυπάς στο θυμικό των ανθρώπων και τους κερδίζεις.

Αυτό το συμπέρασμα που παραθέτει με τόση βεβαιότητα, ως κοινό τόπο, από πού ακριβώς το αντλεί ο συντάκτης; Ποιες επιστημονικές μελέτες διάβασε, ποιο πανεπιστήμιο ή άλλος φορέας τον διαβεβαίωσε ότι κατόπιν μακροχρόνιων επαληθεύσιμων μελετών, συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Σήμερα, σε όλη την ανθρωπότητα συντελείται μία κοσμογονία. Με φρενήρεις ρυθμούς τα σχολικά προγράμματα αναμορφώνονται για να συμβαδίσουν με την ψηφιακή εποχή, πολυμεσικό περιεχόμενο δημιουργείται καθημερινά, ακόμη και σε μικρές χώρες σαν την Ελλάδα, πίνακες ηλεκτρονικοί γεμίζουν τα σχολεία.

Βέβαια υπάρχουν και θέματα και προβλήματα μεγάλα που πρέπει να λυθούν. Η εκπαίδευση των διδασκόντων στις νέες τεχνολογίες, η ορθή αξιοποίηση όλων αυτών των εργαλείων, και το κυριότερο η εκπαίδευση των μαθητών στο ότι το ιντερνέτ δεν είναι μόνο facebook και chat.

Και προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε πολύ δρόμο ακόμη, ειδικά στην Ελλάδα που είμαστε αρκετά πίσω στην υιοθέτηση των ευρυζωνικών υπηρεσιών και των συνεπαγομένων τους, αλλά και στην παραγωγή ψηφιακού υλικού στην Ελληνική γλώσσα.

Τα άρθρα λοιπόν στις προοδευτικές εφημερίδες θα έπρεπε να ασχολούνται με το πώς θα δείξουν στους μαθητές έναν άλλο δρόμο ενασχόλησης με το «σερφάρισμα», να αναδεικνύουν την έλλειψη π.χ. άρθρων στην ελληνική Wikipedia, και να ζητούν την συμμετοχή των μαθητών όλων των σχολείων της χώρας στην συγγραφή τέτοιων άρθρων για τον τόπο τους, και όχι να γράφουν πως με το «σερφάρισμα» η γνώση χάνεται μετά από λίγα εικοσιτετράωρα.

Να θυμίσω μόνο ότι σε άλλες εποχές είχαν εξαχθεί μεταξύ άλλων και τα κάτωθι συμπεράσματα:

Οι ραδιοφωνικές εκπομπές θα επιφέρουν βαριές βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό
Τα ψυγεία είναι διαβολικά πράγματα και θα φέρουν αρρώστιες στους χρήστες τους
Η τηλεόραση στραβώνει
Ο ιός του 2000 θα κατέστρεφε τον πλανήτη, αφού θα σταματούσαν όλες οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες

Περιττό να αναφέρω ότι όλα τα παραπάνω ανήκουν στην ίδια κατηγορία με το επιχείρημα που παραθέτω στην αρχή.

Υ.Γ. Όταν ήμασταν μικροί, οι μεγαλύτεροι μας ανέφεραν συνεχώς μία ιστορία για τρίχες στην παλάμη, την οποία δυστυχώς δεν μπορώ να μεταφέρω εδώ……..

Ιατρική Συνταγή

2011-01-04T19:18:00.000+02:00

Κάποιος μου έστειλε αυτή την ιατρική συνταγή.
Νομίζω ότι αν διαβαστεί προσεκτικά, είναι η συνταγή που ο κάθε άντρας ονειρεύεται να του γράψει ο γιατρός του..
Πάντως το τηλέφωνο του γιατρού δεν απαντάει..

ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΚΑΤΑ ΕΠΩΝΥΜΩΝ (του αδελφού μου Λευτέρη Βιολέττα)

2010-12-04T15:16:00.000+02:00

Παραθέτω ένα άρθρο που έγραψε ο αδελφός μου Λευτέρης Βιολέττας και μου ζήτησε την δημοσίευση του. Περιττό να πω, ότι εφόσον το δημοσιεύω, συμφωνώ στα περισσότερα αναγραφόμενα…

ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΚΑΤΑ ΕΠΩΝΥΜΩΝ

Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του αδελφού μου, περί ανωνυμίας και ανωνύμων θέσεων πολιτικών, κοινωνικών κλπ, πιστεύω ότι υπάρχει γιατρειά και λέγεται επωνυμία.

Οι «επώνυμοι» στην Ελλάδα, ίσως επειδή κατάφεραν να σηκώσουν το κεφάλι τους μια μέρα και κοίταξαν πάνω από το σύννεφο που καλύπτει τα μάτια της μάζας, αυτό που δεν έκαναν ποτέ, ήταν να ξαναβάλουν το χέρι κάτω από το σύννεφο και να τραβήξουν τον διπλανό τους. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι «επώνυμοι» θεωρούν εαυτούς προνομιούχους και ίσως κάποιοι να είναι, αλλά όμως δεν προτίθενται να μοιράσουν και να μοιραστούν αυτό τους το προτέρημα με άλλους. Ο σκοταδισμός ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων ο πλέον εύκολος και ενδεδειγμένος τρόπος διακυβέρνησης. Άρτος και θεάματα στην αρχαία Ρώμη από τον Καίσαρα, κάψιμο βιβλίων και μαγισσών στην Ισπανία κατά την ιερά εξέταση από τον Τορκεμάδα, προπαγάνδα και εγκλεισμός από τον Χίτλερ, με ένα κοινό παρονομαστή, την ΒΙΑ!

Η μετάλλαξη βεβαία σήμερα είναι ότι η βία δεν ασκείται τόσο πρόδηλα όπως τότε, αλλά πίσω από αφορμές. Επειδή όμως δεν θέλω να πλατειάσω και στοχοποιώντας τους επώνυμους, η ταπεινή μου άποψη είναι ότι θα πρέπει άμεσα, να καταλάβουμε σ’ αυτήν τη χώρα ότι «αυτοί» θα πρέπει να μας φοβούνται, «αυτοί» ελέγχονται, «αυτοί» εκτίθενται στην δημόσια κριτική, όχι εμείς. Μην τους επιτρέπετε να σας κρίνουν, φοβάστε να τους πείτε: «όχι ρε φίλε, δεν σε ψήφισα…», «όχι ρε άχρηστε δεν σε ψήφισα...». Επιτεθείτε τους, μην αμύνεστε! Πρέπει επιτέλους να αποβάλουμε αυτά τα κατοχικά και φοβικά σύνδρομα του Γκρουεζα (βλ Μαυρογιαλουρος, λατρεμένη ταινία και δυστυχώς πάντα επίκαιρη). Δεν τους χρωστάμε ρε παιδιά και τρελαίνομαι όταν βλέπω την εκδικητικότητα των χαμένων και την αλαζονική έπαρση της εξουσίας των νικητών. Διαφώνησα έντονα με «ηττημένο» υποψήφιο, όταν στα πλαίσια της πολίτικης του τσιπουραδικου, που ασκούν απαξάπαντες, κόμπαζε για το ότι ξεμπρόστιασε μια ψηφοφόρο, που τον κορόιδεψε και τελικά δεν τον ψήφισε. Προσπάθησα βεβαία να του εξηγήσω ότι το μόνο που κατάφερε ήταν να την κάνει να μην τον ψηφίσει ποτέ πλέον. Γιατί βρε ανεγκέφαλοι εκβιάζετε και εκφοβίζετε για ψήφους, αντί να τις κερδιζετε; Διαφωνησα το ίδιο έντονα με «νικητή» υποψήφιο που πήγε να εκδικηθεί κάποιον πολίτη, που έκανε αγώνα για τον αντίπαλο. Ο αδελφός μου βεβαία έχει πει την μεγαλύτερη αλήθεια: μας κυβερνούν αυτοί που μας αξίζουν…

Είμαι υποχρεωμένος εδώ να αναφερθώ σε ένα περιστατικό των προηγούμενων εκλογών. Σε έναν κολλητό μου φίλο που ήταν υποψήφιος τις προηγούμενες εκλογές, του δήλωσα ευθέως και ευθαρσώς ότι δεν θα τον ψηφίσω, ούτε αυτόν, ούτε την παράταξη του. Τον ίδιο τον θεωρούσα ικανό (αλλιώς δεν υπήρχε λόγος να τον έχω φίλο) και είχαμε ταύτιση απόψεων σε πολλά, αλλά με την παράταξη του δεν είχα ούτε ιδεολογική, ούτε ευρύτερη πολιτική ταύτιση. Δυο ημέρες μετά τις εκλογές του ζήτησα όπως άλλωστε κάναμε πάντοτε να πάμε για κυνήγι. Όχι μόνο δεν μου αρνήθηκε αλλά με αντιμετώπισε όπως πάντα και άκουσα και τον καημό του αλλά συνέχισα να του λέω ότι εγώ ήμουν ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Αν αυτός δεν είναι πολίτικος πολιτισμός και άποψη τότε τι; Αυτοί είναι τα πολιτικά πρότυπα και όχι οι κάφροι του θύμου, της επιβολής και της εκδίκησης. Και να μην τολμήσει το 90% αυτών που μας κυβερνούν σε τοπικό επίπεδο να ταυτίσει τον εαυτό του με το υπόλοιπο 10% χωρίς να μας ρωτήσει! Εγώ, εσύ και ο άλλος θα τους τοποθετήσουμε, δεν θα αυτοχαρακτηρίζονται. Ας μάθουν αυτοί οι κύριοι και οι κύριες, ότι το κεφάλι πρέπει να το έχουν ψηλά, πριν και μετά την θητεία τους. Όσο είναι αιρετοί πρέπει να μάθουν να περπατούν στην παράλια της Σκιάθου με σκυμμένο το κεφάλι και βήμα γοργό. Ας μάθουμε επίσης όλοι μας ότι όσο είναι αιρετοί δεν έχουν ονοματεπώνυμο με τίτλο, αλλά τίτλο με ονοματεπώνυμο και πιστέψτε με υπάρχει τεραστία διαφορά. Μην τους επιτρέπετε να γίνονται τα ονόματα τους ταυτόσημα με θέσεις και τα επώνυμα τους συνώνυμα εξουσίας. Και τέλος μην τους αφήνετε να σας κάνουν να πιστεύετε ότι έχετε μόνο δικαίωμα να τους εκλέξετε. Το μεγαλύτερο πολίτικο δικαίωμα στην δημοκρατία είναι να τους ελέγχουμε και το μεγαλύτερο ηθικό δικαίωμα, είναι να μετανιώνουμε που τους ψηφίσαμε. Εγώ πάντως στα 42 μου έχω μετανιώσει πολλές φορες, και όσο με λυπεί, τόσο με ευχαριστεί.

Λευτέρης Βιολέτας